ΕίΝΑΙ ΠΑΛΙό Το ΛΙΜάΝΙ, ΔεΝ ΜΠΟΡώ ΠΙά Να ΠΕΡΙΜέΝΩ (ΣΕΦέΡΗΣ, ΜΟύΤΣΗΣ, ΠΡΩΤΟΨάΛΤΗ – AUTOPLAY ENABLED)

.

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Θ’

Είναι παλιό το λιμάνι, δεν μπορώ πια να περιμένω
ούτε το φίλο που έφυγε στο νησί με τα πεύκα
ούτε το φίλο που έφυγε στο νησί με τα πλατάνια
ούτε το φίλο που έφυγε για τ’ ανοιχτά.

Χαϊδεύω τα σκουριασμένα κανόνια, χαϊδεύω τα κουπιά
να ζωντανέψει το κορμί μου και ν’ αποφασίσει.
Τα καραβόπανα δίνουν μόνο τη μυρωδιά
του αλατιού της άλλης τρικυμίας.

Αν το θέλησα να μείνω μόνος, γύρεψα
τη μοναξιά, δε γύρεψα μια τέτοια απαντοχή,
το κομμάτιασμα της ψυχής μου στον ορίζοντα,
αυτές τις γραμμές, αυτά τα χρώματα, αυτή τη σιγή.

Τ’ άστρα της νύχτας με γυρίζουν στην προσδοκία
του Οδυσσέα για τους νεκρούς μες στ’ ασφοδίλια.
Μες στ’ ασφοδίλια σαν αράξαμε εδώ-πέρα θέλαμε να βρούμε
τη λαγκαδιά που είδε τον Άδωνι λαβωμένο.

Γεώργιος Σεφέρης (Σμύρνη 1900 – Αθήνα 1971)

Artwork (photo manipulation) by Mavros Gatos – Miltiadis Thalassinos

To ΝΑΝΟύΡΙΣΜΑ ΤΟυ ΚήΠΟΥ (LoReeNa Mc kEnnIt, AUTOPLAY ENABLED)

.

Νύχτα βαθιά, ο ουρανός
τ’ άστρα αγκαλιάζει
ο κήπος κοιμάται , γαλήνη
το πρόσωπό σου σκεπάζει

«Έλα μου» τραγουδά
«άκου της γης το σφυγμό
φυλάξου απ’τον ωκεανό
μη σού αρπάξει την καρδιά»

Στα κυπαρίσσια εκεί
όταν οι ανέμοι φυσούν
σωπαίνουν τα νυχτοπούλια
κι οι αναμνήσεις ξυπνούν

Χτες χάθηκες στ’ όνειρό σου
σε δάση στα δυτικά
μονόκεροι είχαν γιορτή
κελαϊδούσαν πουλιά

Κι ήταν σε μια γωνιά
άγρια μυστική
ανθισμένη ροδιά
που κανείς δεν μπορούσε να δει

Μα θα μείνει κρυφό
στο λάλημα των πετεινών
το άφατο μυστικό
των αγεννήτων παιδιών

Μού ‘πε μιά αρχαία φωνή:
«μείνε πάνω στη γη!
οι καιροί φέρνουν δώρα
που δεν τα ελπίζουν οι θνητοί»

Loreena Mc Kennit, “Courtyard Lullaby”
from the Album “The Visit”
Μετάφραση Μαύρος Γάτος 2008

.

.

LuZ De LuNA (CHAVELA VARGAS< AUTOPLAY ENABLED)

Τα λυπημένα βράδια
φώτιζέ μου, Σελήνη
να ονειρευτώ ξανά τις
ψευδαισθήσεις μου για εκείνη

να τη νιώσω δική μου
μία και μοναδική μου
κι ας έφυγε και πήρε
τη Σελήνη απ’ τη ζωή μου
κι ας έφυγε και πήρε
τη Σελήνη απ’ τη ζωή μου

Νιώθω τις αλυσίδες
σαν αγκίστρια, σαν τσιμπίδες
να με σέρνουνε στην όχθη
της γιορτής του σπαραγμού

με σέρνουν οι αλυσίδες της
στη νύχτα της σιωπής μου
τη φεγγαρολουσμένη
στα γαλάζια ντυμένη
γιατί έφυγε εκείνη
και μού πήρε τη Σελήνη
γιατί έφυγε εκείνη
και μού πήρε τη Σελήνη

Κι αν δεν ξαναγυρίσεις
μικρό μου αλητάκι
στη λυπημένη πόρτα
στο κρύο μου σπιτάκι
με τα καυτά μου δάκρυα
τον τάφο μου θα βρέχω
γιατί έφυγες και άλλο
Σεληνόφως πιά δεν έχω
γιατί έφυγες και άλλο
Σεληνόφως πιά δεν έχω

Μία, και μοναδική

“Luz de Luna”
Μετάφραση: Μιλτιάδης Θαλασσινός 2008
με την επιφύλαξη κάθε δικαιώματος για τη μετάφραση αυτή

RaINDROP, ΒΡΟΧΟΣΤΑΛίΔΑ

.

>>> AUTOPLAY ENABLED >>>
You are listening to the famous “Raindrop prelude” by Frederic Chopin

Photo: “Raindrop” by Csacsa@deviantart/gallery

Frédéric François (Fryderyk Franciszek) Chopin
(Warsaw 1810 – Paris 1849)

Chopin in 1848, suffering from severe tuberculosis

Chopin’s grave in Paris ( at the Père-Lachaise Cemetery)
.

TRi MARTΟLoD, YAOYaNK, O VONeT A VEAJiN ("ΤΡίΑ ΝΑΥΤάΚΙΑ" – ALAN STIVELL, CELTIC TRADITIONAL )

.
locate the track beside and listen to it (Tri Martolod @ “Radio Mavros Gatos”)

“Tri martolod“, παραδοσιακό
στην Κέλτικη διάλεκτο της Βρετάννης

τραγουδά ο Alan Stivell
από το δίσκο “L’ âme de la Bretagne (η ψυχή της Βρετάννης)”

απόδοση: Μιλτιάδης Θαλασσινός

Τρία ναυτάκια κινούν
τραλαλά, λαραλά
τρία ναυτάκια κινούν
για μακρινό ταξίδι

για μακρινό ταξίδι, ναι
για μακρινό ταξίδι

Τους φέρνει ο άνεμος
τραλαλά, λαραλά
τους φέρνει ο άνεμος
στο Νέο εκεί τον Κόσμο

ρίχνουνε την άγκυρα
πλάι στον παλιό το μύλο

Στον μύλο τον παλιό
τραλαλά, λαραλά
στον μύλο τον παλιό
δουλεύει μια κοπέλα

……

χλωμιάζει, και ρωτάει με
να μάθει πού με ξέρει

“στη Νάντη γνωριστήκαμε
εκεί δώσαμε Λόγο

στην Νάντη μες στην αγορά
σού δίνω δαχτυλίδι

φτωχοί εμείς κι αν είμαστε
να γίνουμε ζευγάρι”

“σπίτι και βιός δεν έχουμε,
ούτε αχυρένιο στρώμα

ούτε κουβέρτα και προικιά
και μαλακό κλινάρι”

“στο πάτωμα κοιμόμαστε,
στο χωματάκι επάνω”

“σαν το ζητιάνο νά ‘μαστε
στο πάτωμα που γέρνει;”

“νά μαστε σαν την πέρδικα
που κάθε αυγή το δρόμο παίρνει…”

……

σωπαίνει το τραγούδι μου
κι αν ξέρεις, τέλειωσέ το…




Tri martοlod Yaouank
tra la la la digatra
Tri martοlod Yaouank
o vonet a veajin

O vonet a veajin ge
o vonet a veajin

Gant’n avel bet kase
tra la la la digatra
Gant’n avel bet kaset
betek an Douar-Nevez

Betek an Douar-Nevez ge
betek an Douar-Nevez
E-kichen Meilh-ar-Wern
tra la la la digatra
E kichen Meilh-ar-Wern
o deus mouilhet o eoriou

O deus mouilhet o eoriou ge
o deus mouilhet o eoriou
Hag e-barzh a Veilh-se
tra la la la digatra
Hag e barzh a Veilh-se
e oa ur servijourez

E oa ur servijourez ge
e oa ur servijourez
Hag e c’houlenn ganin
tra la la la digatra
Hag e c’houlenn ganin
pelec’h hor graet konesans

Pelec’h hor graet konesans ge
pelec’h hor graet konesans
E Naoned er marc’had
tra la la la digatra
E Naoned er marc’had hor
boa choazet ur walenn

.

ώΣΠΟΥ Η ΘάΛΑΣΣΑ ΝΑ ΜάΣ ΕΛΕΥΘΕΡώΣΕΙ ("Suzanne", Leonard Cohen – autoplay enabled)

.

…ήτανε λέει, μια φορά κι έναν καιρό,
τα Παιδιά των Λουλουδιών…

Στης Σουζάν το κρυφό μέρος
εκεί δίπλα στο ποτάμι
άκου να περνούν τα πλοία
πέρνα πλάι της τη νύχτα
είναι θεότρελη, το ξέρεις,
μα γι αυτό είσαι μαζί της
μακρινό απ’ την Κίνα τσάι
πορτοκάλι σε κερνάει
κι όπως πας να τής το πεις
πως αγάπη δεν μπορείς
συντονίζεσαι μαζί της
κι απαντάει το ποτάμι:
ήσουν πάντοτε δικός της

και μαζί της θες να φύγεις
όπου ο δρόμος θα σάς πάει
ξέρεις, θα σ’ εμπιστευτεί:
άγγιξες το τέλειο σώμα της
με το νού…

Κι ο Χριστός ήτανε ναύτης
και περπάτησε στο κύμα
και πέρασε πολύ καιρό
στη μοναχική του βάρδια
κι όταν έμαθε καλά ότι
όσοι πνίγονται τον βλέπουν μόνο
είπε “όλοι θά ‘ναι ναύτες, ώσπου
η θάλασσα να τους ελευθερώσει“

μα κι εκείνος τσακισμένος
πριν ανοίξουν οι ουρανοί
τόσο ανθρώπινος, συγχωρημένος,
βούλιαξε σαν πέτρα
στη σοφία σου

και μαζί του θες να φύγεις
όπου εκείνος θα σε πάει
και λες να τον εμπιστευτείς:
άγγιξε το τέλειο σώμα σου
με το νού…

Σε παίρνει η Σουζάν από το χέρι
και σε πάει στο ποτάμι
κουρέλια πούπουλα φοράει
από το φτωχοκομείο
– ρέει ο ήλιος τού μελιού
στην Παναγιά του Λιμανιού -
και σού δείχνει πού να ψάξεις
στα σκουπίδια στα λουλούδια
ήρωες μέσα στα φύκια
και παιδιά του πρωϊνού
που ζητούν λίγη αγάπη
κι έτσι πάντα θα ζητούν
και η Σούζαν θα κρατάει
τον καθρέφτη

και μαζί της θες να φύγεις
και να πάς όπου σε πάει
μπορείς να την εμπιστευτείς:
άγγιξε το τέλειο σώμα σου
με το νού…

Η ιστορία της Σουζάν και του τραγουδιού της
ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Η Suzanne Verdal (Vaillancourt), τότε…

…και τώρα!

Peace! Love!

“Success does things to people – ’success’ like fame,” Verdal (Suzanne) says. “It could be that Leonard was intimidated by the fact that I stayed true to the 60s. I stayed true to those values, as it were, and he became a big star. Maybe it was embarrassing to him to see me still in my simplicity and my humility while he was … I don’t know. I’m trying to understand these things, the mechanics of why we didn’t connect anymore.”

RADiO BLaCK CAt REMinDS YOu: I fOUND a bOOK oN hOW tO bE iNViSiBLE (KATE BUSH – AUTOPLAY ENABLED)

.

…..
…
…..

I found a book on how to be invisible…

…Take a pinch of keyhole…

…And fold yourself up…

…You cut along a dotted line…
…You think inside out…


…And you’re invisible!

Eye of Braille
Hem of anorak
Stem of wallflower
Hair of doormat

I found a book on how to be invisible
On the edge of the labyrinth
Under a veil you must never lift
Pages that you must never turn
In the labyrinth

You stand in front of a million doors
And each one holds a million more
Corridors that lead to the world
Of the invisible
Corridors that twist and turn
Corridors that blister and burn

Eye of Braille
Hem of anorak
Stem of wallflower
Hair of doormat

Is that the wind from the desert song?
Is that the autumn leaf falling?
Or is that you walking home?

Is that the wind from the desert song?
Is that the autumn leaf falling?

Or is that you walking home?
Is that a storm in the swimming pool?

“How To Be Invisible”
by Kate Bush
Album: “Aerial”, 2005

.

RADiO BLaCK CAt REMinDS YOu: SEPTEMBER (ΣΕΠΤέΜΒΡΗ ΜήΝΑ ΜΟυ, ΠόΠΗ ΑΣΤΕΡΙάΔΗ – AUTOPLAY ENABLED)

.

Καλό μήνα!

Σεπτέμβρη, μήνα μου

“Εδώ γεννήθηκα, κάτω απ’ την άμμο
μέσα στην πίκρα μου θ’ αναστηθώ”

Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Μουσική: Νίκος Γκούμας
Εκτέλεση: Πόπη Αστεριάδη
(“Πόπη Αστεριάδη”, 1968 – εξαντλημένο)

Art By Irakli Chogovadge

.

PiRATE CaT RaDIO REMiNDS YOu: oCEAN GyPSY (AUTOPLAY ENABLED)

Αφιερωμένο σε μια Γαλάζια Πεταλούδα…

Richie Blackmore’s Night – Ocean Gypsy

Tried to take it all away,
Learn her freedom… just inside a day,
And find her soul to find there fears are laid…
Tried to make her love their own,
They took her love… they left her there,
They gave her nothing back that she would want to own…

Gold and silver rings and stones,
Dances slowly off the moon,
No one else could know, she stands alone…
Sleeping dreams will reach for her,
She can not say the words they need,
She knows she’s alone and she is free…

Ocean Gypsy of the moon,
The sun has made a thousand nights for you to hold…
Ocean Gypsy where are you?
The shadows followed by the stars have turned to gold…
Turned to gold…

Then she met a hollow soul,
Filled him with her light and was consoled,
She was the moon and he the sun was gold…
Eyes were blinded with his light…
The sun she gave reflected back the night
The moon was waning almost out of sight…

Softly Ocean Gypsy calls…
Silence holds the stars a while,
They smile sadly for her where she falls…
Just the time before the dawn,
The sea is hushed the ocean calls her,
Day has taken her and now she’s gone…

Ocean Gypsy of the moon…

No one noticed when she died,
Ocean Gypsy shackled to the tide,
The ebbing waves, the turning spreading white…

Something gone within her eyes,
Her fingers, lifeless, stroked the sand,
Her battered soul was lost,
She was abandonned…

Silken threads like wings still shine,
Wind swept pleasures still make patterns
in her lovely hair… so dark and fine…
Stands on high beneath the seas, cries no more,
her tears have dried…
Oceans weep for her, the ocean sighs

Richie Blackmore + Candy Night

Photos: Sveta And The Butterflies 5,7
by Usuakari.deviantart.com

PIRATE CAT RADIO REMINDS YOU: (Everyone knows) "Τhe fool that I am", but can you recall we used to be friends? (AUTOPLAY ENABLED)

.

I am the night I am the moon at your window
Everyone knows the fool that I am
Like a bird making roads for winter
Can you recall we used to be friends?

I am the day I am the sun in your garden
Maybe I light the way to your heart
Like a song playing after evening
Everyone knows the fool that I am

Love is coming ’round again
Have you spent your chances worrying?
have you seen or need a friend?

Everyone is looking for something
everyone is looking for someone
fool

I am the smile that will secretly offer
no hesitation for your delight
before hurt before love was questioned
And we believed in love at first sight

Love is coming ’round again…

Fool that I am
But I can see you tumbling and turning,
Never learning,
I don’t understand
Fool, fool

Love me forever fool that I am
Here at your service fool that I am
the fool that I am

Written & Performed by Kula Shaker