29 ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤέΣ ΓάΤΩΝ ΣΥΝΙΣΤΟύΝ: "ΞΕΧάΣΤΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙά ΠΟΥ έΧΕΤΕ ΧάΣΕΙ. ΚάΝΤΕ ΚάΤΙ ΓΙ ΑΥΤά ΠΟΥ ΣάΣ έΧΟΥΝΕ ΜΕίΝΕΙ!"

Ή αλλιώς, “ξεχάστε τη Zωή που έχετε χάσει.
Κάντε κάτι γι’ αυτήν που σάς έχει μείνει.”

"ΑΜΑΡΤίΑ" ΣΗΜΑίΝΕΙ ΛάΘΟΣ

.

Αν είναι η αμαρτία μου που δεν παρακαλάω
μετά χαράς, στην Κόλαση, στο Διάολο να πάω!

.

ΔΙΑΠΙΣΤΩΜέΝΑ Κ ΕΞΑΚΡΙΒΩΜέΝΑ ΜΑΥΡΟΓάΤΕΙΑ ΑΝώΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚά: ΤΟ ΑΞίΩΜΑ ΤΗΣ ΔύΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΩΝήΣ

.

F = Φ χ Δ

” Όσο πιό πολύ φωνάζεις (Φ), κι όσο πιό πολλή δύναμη έχεις (Δ),
τόσο πιό πολύ είς-ακούγεσαι (F)”

Παρατηρήσεις:

1. Ο συντελεστής ” δίκαιο (δ)” δεν εμφανίζεται σε αυτήν την συνάρτηση. Άσε που γράφεται και με μικρό δ, σε αντίθεση με τη Δύναμη.

2. Όταν η Δύναμη (Δ) τείνει προς το άπειρο, οι φωνές (Φ) τείνουν προς το μηδέν (δεν είναι αναγκαίες για την επίτευξη του στόχου)

3. Όταν η Δύναμη (Δ) τείνει προς το μηδέν, οι φωνές (Φ) τείνουν προς το άπειρο {άρα μόνο οι ανίσχυροι φωνάζουν πάρα πολύ, άσε που συνήθως έχουν και δίκιο (δ), οι άμοιροι, αλλά ποιός τους ακούει…}

ΠάΕΙ ΧΑΜέΝΟΣ

Όποιος από τα λάθη του
δε βγαίνει διδαγμένος.

.

έΡΩΤΑΣ ΔέΡΩΤΑΣ

-Νόμιζες είναι περίπατος ο Έρωτας
Δεν ήξερες, καλά. Αλλά, γιατί δέ Ρωτάς;

-Ρώτησα, κι έμαθα, κι έπαθα- μα ποιός άκουσε ποτέ
ερωτευμένος, τη λογική, αυστηρέ μου εαυτέ;

24-2-2008

Το Δράμα Τού Ανθρώπου

Η ορμή ενός Θεού
σ’ ένα σώμα από λάσπη

ΓΙ ΑΥΤό ΣΟύ ΛέΩ…

Αφιερωμένο στην Φαίδρα Φις (που μού το άφησε σε σχόλιο)

“…γι’ αυτό σου λέω πρέπει να βρεις έναν άλλον τρόπο να ξεχωρίζεις τους ανθρώπους, όχι να περιμένεις την πράξη-είναι τότε αργά…”

Τάσος Λειβαδίτης

Φαίδρα μου, ο πρώτος που θα βρει αυτόν τον τρόπο, θα είναι και ο πρώτος ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου.

Ο Τάσος Λειβαδίτης, πολυαγαπημένος. Ξανά σ ευχαριστώ που μού τον έφερες πίσω.

Καλό βράδυ σε όλους

ΑΝ ΕίΝΑΙ ΝΑ ΜΕ ΠΟΥΛήΣΕΙΣ

…φρόντισε τουλάχιστον να μ’ εξαργυρώσεις ακριβά.

ΕΣΥ, ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΘΕΛΩ; ΛΕΓΕ ΓΡΗΓΟΡΑ!

Κάπου διάβασα ότι οι άνθρωποι που ξέρουν πραγματικά τί θέλουν, είναι ελάχιστοι, ενώ εκείνοι που νομίζουν πως ξέρουν τί θέλουν ΟΙ ΆΛΛΟΙ είναι αμέτρητοι. Σοφότατο, νομίζω.

Καλό βράδυ
Σ;0)

έΝΑ ΠΑΙΔί ΠΟΥ ΠΑίΖΕΙ ΜΠίΛΙΕΣ

Ένα παιδί που παίζει μπίλιες είναι ο Χρόνος
παιδική είναι και η εξουσία του (*)

(γι αυτό, μην τον παίρνεις και πολύ στα σοβαρά,
ούτε αυτόν, ούτε και τις μπίλιες του, φυσικά)

(*) «Αιών παις εστί παίζων πεσσεύων -παιδός η βασιληίη»
Ηράκλειτος (απόσπασμα Β52)