Archive for the ‘τα ποιήματά μου’ Category

h1

ΛόΓΙΑ

September 22, 2008

.

- Όταν θα έρθουν οι πρώτες βροχές
του Φθινοπώρου, οι δροσερές,
θα μ΄ αγαπάς ακόμα;

- Ακόμα, κι ακόμα πιό πολύ…

- Όταν θα έρθουν οι μεγάλες νύχτες
του Χειμώνα, οι σκοτεινές,
θα μ’ αγαπάς ακόμα;

- Ακόμα, κι ακόμα πιό πολύ…

- Όταν θα έρθουν οι μεγάλες πίκρες
κι Άνοιξη πιά δεν θα ξαναφανεί
θα μ’ αγαπάς ακόμα;

- Ακόμα, κι ακόμα πιό πολύ…
.
.
.
((( – Παλιοψεύτη! )))

((( – Χαζορομαντική! )))

Photo: Mr Slug by Bloodyblackcat@deviantart
.

h1

ΤΟύΤΗ ΕΔώ Η ΘάΛΑΣΣΑ, ΤΟύΤΗ ΕΔώ Η Γή

September 15, 2008

Περιέχουν τα καύκαλα και τη σκόνη κάθε πλάσματος που έζησε ποτέ

τα κόπρανα και τα δάκρυά τους
τα έργα τους και τα όνειρά τους

τούτη εδώ η Θάλασσα, τούτη εδώ η Γή
περιέχουν κάθε πλάσμα που θα ζήσει ποτέ

και πρέπει να το δείς αυτό
και πρέπει να το αποδεχτείς αυτό- μόνο τότε
θα μπορέσεις να χαρείς την Ομορφιά
τούτης εδώ της Γής
τούτης εδώ της Θάλασσας.

h1

ΦΕΓΓΑΡΑΝΘόΣ

September 12, 2008

Είδα ένα λουλούδι, το μύρισα
πήγα στο φεγγάρι, δε γύρισα

τώρα, πώς,
χωρίς εκείνη

να ζήσω;

h1

ΑΣΥΜΒΑΤόΤΗΤΑ

September 12, 2008

Τη χάιδευε, άφριζε
τη μάλωνε, ξάφριζε

μόνο όταν έλειπε
γινόταν η Θάλασσα
κρυστάλλινη, γαλήνια
όπως εκείνος τη λαχταρούσε

μόνο όταν ο Άνεμος
δεν ήταν εκεί

h1

ΑΓΙΑΣΜόΣ

September 11, 2008

.

Original Art (watercolour on ceramic) & Photo Manipulation by Miltiadis Thalassinos

…. όμως εγώ, δεν ξέχασα
πώς μυρίζει η καινούργια, άδεια τσάντα
πώς βουίζει η αυλή, μετά τρεις μήνες ερημιά
πώς αρχίζει ξανά η “κανονική” ζωή

μ’ ένα νούμερο παραπάνω παπούτσια,
μ’ ένα νούμερο παραπάνω τάξη κι ηλικία,
με νέες χαρές και νέα βάσανα
-λίγο πιό κοντά στους μεγάλους, κάθε φορά…

Τα τέλειωσα όλα μου τα νούμερα, πάει καιρός
όμως, εγώ, δεν ξέχασα
πώς είναι να είσαι παιδί

Σήμερα, λοιπόν, που ξαναρχίζει το σχολείο
πήρα τις καινούργιες μου νερομπογιές
και ζωγράφισα σ’ένα όστρακο
το καλοκαίρι που πέρασε, και τη Θάλασσα

Καλή μας σχολική χρονιά!

.




h1

ΜΙΚΡόΣ, ΓΛΥΚόΣ ΣΕΠΤέΜΒΡΗΣ

September 2, 2008

.
Ένας μικρός γλυκός Σεπτέμβρης
φυσά και ξεφυσά
μαζεύει σύννεφα, τα διώχνει
κλαίει, χαμογελά

ματώνει, κρύβει τις πληγές του
πιάνει και ξύνει τις μπογιές του
να βγουν τα χρώματα

πράσινα βάφει τα λιβάδια
γαλάζια, δροσερά τα βράδια

την αγάπη βυσσινί
και μελανή, σαν καταιγίδα
σαν θλίψη, σαν κρυφήν ελπίδα

τον Κόσμο κόκκινο, σαν δύση,
σαν ξημερώματα.
.
2 Σεπτέμβρη 2008

h1

Νά ΜΠΕΡΔΕΥΤώ Μέ ΤΟύΣ ΑΝΘΡώΠΟΥΣ

August 16, 2008

Να μια ανάγκη που δεν ήξερα πως είχα
Χτυπάει ύπουλα, στο βάθος, την ψυχή
η Μοναξιά
.

h1

ΘΕΡΜΑΪΚόΣ

June 23, 2008

.

Δεν είναι ακριβώς θάλασσα-
είναι μιά υπόσχεση

h1

ΠάΕΙ ΧΑΜέΝΟΣ

April 16, 2008


Όποιος από τα λάθη του

δε βγαίνει διδαγμένος.

.

h1

O CARITAS, O CARITAS, NOBIS SEMPER SIT AMOR (GRAVIS EST DOLOR)

March 6, 2008
Hunc ornatum mundi Nolo perdere Video flagrare Omnia res Audio clamare Homines Nune extinguitur Mund(i) et astrorum lamen Nune concipitur Mali hominis crimen Tristetat(e) et lacrimis Gravis est dolor De terraeque maribus Magnus est clamor
O caritas, O caritas Nobis semper sit amor – Νos perituri mortem salutamus – Sola resurgit vita

Η Αγάπη που ζητάς
δεν είναι από τη Γη
δεν είναι από εδώ

είναι ένα μήνυμα
από τον Ουρανό
από τον Ουρανό

6-3-2008