Με λίγα λόγια, ο φίλτατος θείος Αρθούρος μάς λέει ότι ο Έρωτας δεν είναι ένας φτερωτός Θεός,
“ανίκητος σε κάθε μάχη”, αλλά μια διαρκής ομαδική παράκρουση της ανθρωπότητας. Μια πανανθρώπινη συλλογική ψύχωση. Μια απάτη, που έγραφε και το γκράφφιτι…
Ή, για να το πούμε ακόμα πιο ωμά…
You and me baby ain’t nothing but mammals,
so let’s do it like they do on the Discovery Channel
(Boys 2 Men, “The Bad Touch“)
Αν χρειάζεστε μετάφραση, λέει «εσύ κι εγώ μωρό μου δεν είμαστε παρά δύο θηλαστικά, ας το κάνουμε λοιπόν όπως στα ντοκυμανταίρ για τα ζώα».
Αν είναι έτσι όμως, γιατί οι άνθρωποι δεν το συνειδητοποιούν; Αφού σε γενικές γραμμές είμαστε λογικά όντα, γιατί επιμένουμε να επενδύουμε τόσο πολλή ενέργεια, τόσο χρόνο, τόσο κόπο, σε κάτι τόσο παράλογο, γιατί αφηνόμαστε να εξ-απάτη-θούμε, κυνηγώντας μια πλαναίσθηση ηδονής, ακολουθώντας έναν δύσκολο δρόμο, που συνήθως οδηγεί σε μια προδιαγεγραμμένη και προαναγγελθείσα -βλέπε κεφάλαιο “χωρισμός“- καταστροφή ;
Μα φυσικά, επειδή δεν υπάρχει τίποτα πιό ευχάριστο σε αυτήν την ζωή από το να κρατάς στην αγκαλιά σου, και να σε κρατάει, ο άνθρωπος που αγαπάς. Και τίποτα πιο συγκλονιστικό από το να κάνεις έρωτα μ’ έναν άνθρωπο με τον οποίο είστε αμοιβαία ερωτευμένοι.
Χρειάζεται μήπως να πω τίποτ’άλλο;
ΤΙ ΝΑ ΠΩ
(πατήστε play δεξιά, στο “Ράδιο Μαύρος Γάτος”, για να το ακούσετε)
Στίχοι: Πυθαγόρας, Μουσική: Μάνος ΛοΐζοςΕρμηνεύτρια: Χαρούλα Αλεξίου
Τί να πω σε μια πόλη με καπνούς και τσιμέντα,
τα κομπιούτερ δε λένε για αγάπη κουβέντα,
τί να πω
τί να πω Παναγιά μου στης αυλής το παιδί
που φεγγάρι τ’ Αυγούστου δεν μπορεί πια να δει,
τί να πω
Μα τί να πω τέλος πάντων, ντρέπομαι και να το πω
πως είν’ ωραίος ο κόσμος, επειδή σ’ αγαπώ
Τί να πω στο φαντάρο που φυλάει στη σκοπιά του
και ριπές τον γαζώνει η πικρή μοναξιά του
τί να πω
τι να πω στις γυναίκες μες το άδειο χωριό
που ‘χουν άντρα στη πόλη και στα ξένα το γιό
τί να πω
Μα τί να πω τέλος πάντων, ντρέπομαι και να το πω
πως είν’ ωραίος ο κόσμος, επειδή σ’ αγαπώ
Αν μετά τον Θεό αποκαθηλώναμε και τον Έρωτα, τι θα έμενε στη ζωή, σ’αυτό το Ταξίδι Χωρίς Επιστροφή από το Τίποτα σ’ ένα άλλο Τίποτα, τί θ’ απέμενε, ώστε ν’ αξίζει να ζεις; Εντάξει, θα έμενε το σεξ, αλλά σεξ κάνουν και οι αχινοί. Τί θα ξεχώριζε τον άνθρωπο από τα ζώα;
[Θα πουν κάποιοι, για ποιόν λόγο πρέπει να ξεχωρίζει ο άνθρωπος από τα ζώα; Το συζητάμε αυτό, αλλά είναι μεγάλη κουβέντα.]
Υπάρχει βέβαια κι η Αγάπη, και δεν είναι καθόλου μα καθόλου λίγη, αλλά και πάλι, κάποια ανώτερα ζώα αγαπάνε, με όλη την έννοια της λέξης: θά ‘χετε ακούσει για σκύλους που πέθαναν από μελαγχολία μετά τον θάνατο του αφεντικού τους, για να μην πούμε για τους χιμπατζήδες, που έχουν πολύπλοκες διαπροσωπικές σχέσεις, μεταξύ των οποίων φυσικά και σχέσεις αγάπης, στα πλαίσια των οποίων φιλιούνται με πάθος, βαδίζουν χεράκι-χεράκι, κτλ, όσο κρατάει βέβαια η περίοδος του ζευγαρώματος, μετά, μην τον είδατε τον Παναή.
Μόνον οι άνθρωποι ερωτεύονται… Αλλά τι είναι τέλος πάντων αυτός ο “Έρωτας”;
Έρωτας είναι ο χώρος και ο χρόνος δικαιωμένος από τις αισθήσεις της καρδιάς
Μαρσέλ Προυστ
Έτσι σ’έχω κοιτάξει πού μου αρκεί
Νά’χει ο χρόνος όλος αθωωθεί
Οδυσσέας Ελύτης (Μονόγραμμα)
Λοιπόν, ο θείος Αρθούρος είναι υπερβολικά κυνικός, τουλάχιστον για την δική μου ψυχοσύνθεση. Μπορεί να μην είμαι παρά ένα ακόμα θηλαστικό του Discovery Channel, αλλά δηλώνω ανοιχτά και ασύστολα πως συντάσσομαι με την ποιητική θεώρηση του Έρωτα, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως εθελοτυφλώ- το προτιμώ, παρά να απομυθοποιήσω KAI τον Έρωτα:
- Πες μου, τι ξέρεις για τον Έρωτα;- Κοιμήσου αγοράκι, έπαιζες όλη μέρα, κοιμήσου τώρα ήσυχα- Σε παρακαλώ, πες μου, τι ξέρεις για τον Έρωτα;- Είναι ένα παραμύθι, το πιο όμορφο απ΄όλα…- Πες το μου, κάθε νύχτα ξαγρυπνώ για να τ’ακούσω.- Κοιμήσου, αγοράκι, είσαι πολύ μικρό για τόσο φως.- Όλη μου τη ζωή τ’ονειρεύομαι… ας καώ!- Και τι ξέρεις εσύ για την ζωή!- Είναι ένα παραμύθι, το πιο αληθινό απ’όλα.
Μαύρος Γάτος (1991)
Πολύ νέος, άνοιξα την αγκαλιά μου στην αγνότητα. Δεν ήταν παρά ένα φτεροκόπημα στον ουρανό της αιωνιότητάς μου, ένα καρδιοχτύπι ερωτευμένης καρδιάς σε κατακτημένα στήθη.
Δεν μπορούσα πιά να εκπέσω. Ερωτευμένος με τον έρωτα.
Στην πραγματικότητα, το φως με θαμπώνει. Έχω κρατήσει μέσα μου αρκετό για να βλέπω τη νύχτα, όλη νύχτα, όλες τις νύχτες.
