.
23 Απριλίου σήμερα, του Αη Γιώργη. Η γιορτή της Άνοιξης, της αναγέννησης της φύσης, του έρωτα. Η γιορτή των γεωργών, των βοσκών, η γιορτή της έναρξης των γεωργικών εργασιών, η γιορτή της νίκης του Φωτός ενάντια στο Σκοτάδι.
Εκτός από τον Αη-Γιώργη τον
Τροπαιοφόρο και Μεγαλομάρτυρα και όλους τους Γιώργηδες, δηλαδή τη μισή Ελλάδα, σήμερα γιορτάζουν και ο αρχαίοι ήρωες
Βελ(λ)ερεφόντης και
Περσέας. Ο Βελ(λ)ερεφόντης σκότωσε το μυθικό τέρας Χίμαιρα, καβάλα στον Πήγασο, το φτερωτό άλογο της Αθηνάς – ερωτική πλεκτάνη ήταν η αφορμή. Ο Περσέας, γιός του Δία και της Δανάης, και πάλι καβάλα στον Πήγασο, σκότωσε τον
Δράκοντα για να σώσει την πριγκήπισσα
Ανδρομέδα, που ο πατέρας της ο βασιλιάς της Αιθιοπίας
Κηφέας την είχε δέσει στα βράχια δίπλα στη θάλασσα για να τη φάει το φοβερό τέρας Δράκων (ή Κήτος ) και να εξευμενιστεί ο Ποσειδών. Τον Δράκοντα τον είχε στείλει ο Ποσειδώνας να ρημάξει τη χώρα, σαν τιμωρία επειδή η μητέρα της Ανδρομέδας η Κασσιόπεια τόλμησε να καυχηθεί ότι είναι ομορφότερη από τις Νηριίδες… μετά, έγιναν όλοι τους αστερισμοί.
Καβάλα στον Πήγασο, ο Βελλερεφόντης σκοτώνει την Χίμαιρα
κυλίκιο του 40υ αι. π.Χ. από την Κάτω Ιταλία
Γιορτάζει όμως σήμερα και ο κακομοίρης ο Δεξίλεως, παλικαράκι είκοσι χρονών από την Αθήνα, που σκοτώθηκε το 394 π.Χ., κατά τον κορινθιακό πόλεμο…. Τάφηκε στον Κεραμεικό της Αθήνας, όπου βρίσκεται και η εκπληκτική αυτή επιτύμβια στήλη (εκπληκτική, εκτός των άλλων, και για την ομοιότητά της με τις εικόνες του Αη-Γιώργη – πήγατε ποτέ να τη δείτε από κοντά;;;;)

«
Δεξιλέως Λυσανίο Θορίκιος – Εγένετο επί Τεισάνδρο άρχοντος – Απέθανεν επ’ Ευβουλίδο – εγ Κορίνθωι των πέντε ιππέων»
Κι από το πρώτο μάρμαρο κι από το πρώτο μνήμα
ακούω φωνή που χύνεται κι ακούω φωνή που λέει:
- Εμέ Δεξίλεο με λένε. Εγώ είμαι της Αθήνας
το λατρεμένο το παιδί, τ’ αγένειο παλληκάρι.
Κωστής Παλαμάς
Ο Αη Γιώργης τώρα, ο Άη-Δρουγγάρης του Νίκου Γκάτσου, πριν μαρτυρήσει ηρωικά για την πίστη του και γίνει μεγαλομάρτυρας και άγιος, ήταν υψηλόβαθμος αξιωματικός στο στρατό του χριστιανοφάγου αυτοκράτορα Διοκλητιανού – Χιλίαρχος και μετέπειτα Κόμης, ευνοούμενος του ίδιου του Αυτοκράτορα. Όταν ο Διοκλητιανός αποφάσισε να τσακίσει τους χριστιανούς, ο Καππαδόκας στην καταγωγή Γεώργιος τόλμησε να αντιταχθεί, και το πλήρωσε με τον μαρτυρικό του θάνατο. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους αγίους του χριστιανισμού, προστάτης του στρατού (σαν στρατιωτικός που ήταν), της φύσης, της γεωργίας, και τού έρωτα. Την τελευταία του αρμοδιότητα προφανώς της κληρονόμησε από τον Περσέα: ποιά νομίζετε ότι είναι η Πριγκηποπούλα στο βάθος, σε όλες τις εικόνες του Αη Γιώργη; Ναι, είναι η Ανδρομέδα…
Ο Άγιος Γεώργιος τιμάται ιδιαίτερα στην Μεγάλη Βρεττανία, όπου είναι ο “προστάτης” της αγγλικής βασιλικής οικογένειας, γι αυτό κι εμφανίζεται πάνω σε πολλούς βρεττανικούς θυρεούς, στα χαρτονομίσματα και στις παλιές χρυσές λίρες. Τιμάται επίσης ιδιαίτερα στα Βαλκάνια και στην Ανατολή, από χριστιανούς και μουσουλμάνους. Ακόμα και οι Τούρκοι τιμούν ιδιαίτερα τον Αη Γιώργη, και στη γιορτή του κατακλύζουν τις εκκλησιές του, ανάβοντας κεριά (ναι, οι μουσουλμάνοι) και γεμίζοντας τον τόπο κορδελάκια κι ερωτικά τάματα. Στην τέως Γιουγκοσλαβία η γιορτή του Αη Γιώργη λέγεται Djurdjev-dan, και είναι πολύ μεγάλη γιορτή.
Εκείνοι όμως που έχουν ανάγει τη γιορτή του Αη-Γιώργη σε εθνική γιορτή, είναι οι Ρομ, οι τσιγγάνοι, οι γύφτοι, ντε! Σήμερα του Αη Γιώργη, 23 Απριλίου, γιορτάζουν κάτι σαν Πρωτομαγιά μαζί με Πάσχα και Αγίου Βαλεντίνου μαζί. Στη γλώσσα τους o Αη Γιώργης λέγεται Ederlezi, όπως μάθαμε όλοι μας από τον Καιρό των Τσιγγάνων του Κουστουρίτσα, με το ομώνυμο κομμάτι του Μπρέγκοβιτς….
Χρόνια πολλά, Γιώργηδες και Τσιγγάνοι όλου του κόσμου!
.