.
Posted in τα ποιήματά μου |
χορεύουν μαζί έναν αιώνα μια στιγμή πόσο κράτησε έναν αιώνα μια στιγμή η μνήμη του χορού τους μαντήλι στον άνεμο που ξέφυγεαπ το ιδρωμένο της χέρι με τα σημάδια του ιδρώτα του πάνω
Χορεύουν και οι στίχοι απόψε
χόρεψαν μαζίσκονίστηκαν εκείνος φύσηξεευγενικά τη σκόνη από πάνω τηςεκείνη έπιπόλαιη σαν γύρηπαρασύρθηκε απ΄τον αέρα
Name(required)
E-mail (will not be published)(required)
Website
Notify me of follow-up comments via email.
χορεύουν μαζί
έναν αιώνα μια στιγμή
πόσο κράτησε
έναν αιώνα μια στιγμή
η μνήμη του χορού τους
μαντήλι στον άνεμο που ξέφυγε
απ το ιδρωμένο της χέρι
με τα σημάδια του ιδρώτα του πάνω
Χορεύουν και οι στίχοι απόψε
χόρεψαν μαζί
σκονίστηκαν
εκείνος φύσηξε
ευγενικά
τη σκόνη από πάνω της
εκείνη έπιπόλαιη
σαν γύρη
παρασύρθηκε
απ΄τον αέρα