ΑΧΝόΣ, ΑΧΙΝόΣ (αΣ ΜήΝ, ΠΡίΝ, ΑΜήΝ)

.

Θεέ μου, Σε παρακαλώ,

κι ας πέθανες πιά,
πριν

ας μην

Αμήν.

.

Η ΤΕΛΕΥΤΑίΑ ΠΡΟΣΕΥΧή ΤΟύ ΘΕΟύ ΠΡιΝ ΠΕΘάΝΕΙ (ΟΡΙΣΤΙΚά)

.

Ω, Άνθρωπέ μου,
Κύριέ μου, Δημιουργέ μου,
Ολετήρα κι αιώνιε Κριτή μου,

μη με ανακατέψεις πιά στις υποθέσεις Σου,
μη μού αποδώσεις ξανά τα πάθη και τα λάθη Σου,
μη μού φορτώνεις τις πράξεις και τις παραλείψεις Σου,
εις τον Αιώνα των Αιώνων,
Αμήν.

22-11-2008
Art: “Crucified” by Campagnez@deviantart

ΠύΡ, ΓΥΝή, ΘάΛΑΣσΑ

Οι περισσότερες γυναίκες EINAI απλά ‘γυνή’
Μερικές όμως είναι πυρ, γυνή,
και θάλασσα μαζί…

ΜΝήΜΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟύ

μιά ξεχασμένη βαλίτσα
μ’ ένα αουτάν, λίγη άμμο
μισό κοχύλι, ένα μαγιώ
μιά απόδειξη από μπακάλικο της Νάξου
το εισιτήριο από τη Φαιστό-

υπήρξε, άραγε, στ’ αλήθεια
το καλοκαίρι ;

.

Η ΝύΧΤΑ

Η Νύχτα κρύβει
Η Νύχτα φανερώνει
Η Νύχτα χωρίζει
Η Νύχτα ενώνει
Η Νύχτα σκοτώνει
Η Νύχτα
Ξημερώνει
.
(σε σένα)

ΚύΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚύΡΙΟΙ, ΙΔΟύ Ο ΛάκΥ, Ο ΜΑύΡΟΣ ΓάΤΟΣ ΤΟΥ ΜΑύΡΟΥ ΓάΤΟΥ!

.

Σάς παρουσιάζω το νέο μέλος της οικογενείας Γάτου,
την Αυτού Τέως Αδέσποτη Μεγαλειότητα

τον Λάκυ (Lucky) τον γατούλη!

Λάκυ… από το Διαβολάκι
Λάκυ… γνωστός και ως “το Μαύρο Φάντασμα”.

Τον είχε ένας περιπτεράς όλη μέρα στην αγκαλιά του,
και το βράδυ τον έβγαζε έξω στο δρόμο…

ήταν πετσί και κόκκαλο και αδύναμος σαν φυλλαράκι
κι όλη μέρα κρυβόταν
τώρα έχει στανιάρει πάρα πολύ, πάχυνε κι ομόρφυνε,
κι όλη μέρα αλωνίζει, παρέα με τη Λίζα – μετά κοιμούνται αγκαλιά…

οι φωτογραφίες είναι περίπου δέκα ημερών,
όταν είχε ήδη ανακάμψει αρκετά – τώρα είναι ακόμα πιό κούκλος
Σ;-)))

(α ρε Λίζα τεκνατζού…)

LuZ De LuNA (CHAVELA VARGAS< AUTOPLAY ENABLED)

Τα λυπημένα βράδια
φώτιζέ μου, Σελήνη
να ονειρευτώ ξανά τις
ψευδαισθήσεις μου για εκείνη

να τη νιώσω δική μου
μία και μοναδική μου
κι ας έφυγε και πήρε
τη Σελήνη απ’ τη ζωή μου
κι ας έφυγε και πήρε
τη Σελήνη απ’ τη ζωή μου

Νιώθω τις αλυσίδες
σαν αγκίστρια, σαν τσιμπίδες
να με σέρνουνε στην όχθη
της γιορτής του σπαραγμού

με σέρνουν οι αλυσίδες της
στη νύχτα της σιωπής μου
τη φεγγαρολουσμένη
στα γαλάζια ντυμένη
γιατί έφυγε εκείνη
και μού πήρε τη Σελήνη
γιατί έφυγε εκείνη
και μού πήρε τη Σελήνη

Κι αν δεν ξαναγυρίσεις
μικρό μου αλητάκι
στη λυπημένη πόρτα
στο κρύο μου σπιτάκι
με τα καυτά μου δάκρυα
τον τάφο μου θα βρέχω
γιατί έφυγες και άλλο
Σεληνόφως πιά δεν έχω
γιατί έφυγες και άλλο
Σεληνόφως πιά δεν έχω

Μία, και μοναδική

“Luz de Luna”
Μετάφραση: Μιλτιάδης Θαλασσινός 2008
με την επιφύλαξη κάθε δικαιώματος για τη μετάφραση αυτή

Μέ Τή ΒΡΟΧή

Με βροχή ξεκινώ
µε λαχτάρα φτάνω
να πνιγώ να χαθώ
στο κορμί σου επάνω

Μέ Τή ΒΡΟΧή

Με βροχή ξεκινώ
µε λαχτάρα φτάνω
λαχταρώ να πνιγώ
στο κορμί σου επάνω

ΚΟΜΜΑΓυΝή

.

Σε γνώρισα χιλιάδες χρόνια πριν, στην Κομμαγηνή
μόλις είχες βγει απ’ τον τροχό του αγγειοπλάστη

κι έλαμπες, φως μου- μα πες μου

πώς άντεξες τόσους αιώνες μέσα στο χώμα;
πώς να σε συναρμολογήσω, πού ‘μαι χίλια κομμάτια;
πώς να νομίσω πως μπορεί
και να υπάρξεις;

17 Νοέμβρη 2008
Θεσσαλονίκη
Photo: “Fragments” by wormbaby99@deviantart
.