.
…ήτανε λέει, μια φορά κι έναν καιρό,
τα Παιδιά των Λουλουδιών…
Στης Σουζάν το κρυφό μέρος
εκεί δίπλα στο ποτάμι
άκου να περνούν τα πλοία
πέρνα πλάι της τη νύχτα
είναι θεότρελη, το ξέρεις,
μα γι αυτό είσαι μαζί της
μακρινό απ’ την Κίνα τσάι
πορτοκάλι σε κερνάει
κι όπως πας να τής το πεις
πως αγάπη δεν μπορείς
συντονίζεσαι μαζί της
κι απαντάει το ποτάμι:
ήσουν πάντοτε δικός της
και μαζί της θες να φύγεις
όπου ο δρόμος θα σάς πάει
ξέρεις, θα σ’ εμπιστευτεί:
άγγιξες το τέλειο σώμα
της
με το νού…
Κι ο Χριστός ήτανε ναύτης
και περπάτησε
στο κύμα
και πέρασε πολύ καιρό
στη μοναχική του βάρδια
κι όταν έμαθε καλά ότι
όσοι πνίγονται τον βλέπουν μόνο
είπε “όλοι θά ‘ναι ναύτες, ώσπου
η θάλασσα να τους ελευθερώσει“
μα κι εκείνος τσακισμένος
πριν ανοίξουν οι ουρανοί
τόσο ανθρώπινος, συγχωρημένος,
βούλιαξε σαν πέτρα
στη σοφία σου
και μαζί του θες να φύγεις
όπου εκείνος θα σε πάει
και λες να τον εμπιστευτείς:
άγγιξε το τέλειο σώμα σου
με το νού…
Σε παίρνει
η Σουζάν από το χέρι
και σε πάει στο ποτάμι
κουρέλια πούπουλα φοράει
από το φτωχοκομείο
– ρέει ο ήλιος τού μελιού
στην Παναγιά του Λιμανιού -
και σού δείχνει πού να ψάξεις
στα σκουπίδια στα λουλούδια
ήρωες μέσα στα φύκια
και παιδιά του πρωϊνού
που ζητούν λίγη αγάπη
κι έτσι πάντα θα ζητούν
και η Σούζαν θα κρατάει
τον καθρέφτη
και μαζί της θες να φύγεις
και να πάς όπου σε πάει
μπορείς να την εμπιστευτείς:
άγγιξε το τέλειο σώμα σου
με το νού…
Η ιστορία της Σουζάν και του τραγουδιού της
ΕΔΩ κι ΕΔΩ
Η Suzanne Verdal (Vaillancourt), τότε…
…και τώρα!
Peace! Love!
“Success does things to people – ’success’ like fame,” Verdal (Suzanne) says. “It could be that Leonard was intimidated by the fact that I stayed true to the 60s. I stayed true to those values, as it were, and he became a big star. Maybe it was embarrassing to him to see me still in my simplicity and my humility while he was … I don’t know. I’m trying to understand these things, the mechanics of why we didn’t connect anymore.”
