GABRIeL FAURe, NOCTuRNE (AUTOPLAY ENABLED)

.

Νυχτερινό

…Μα η δική μου νύχτα, με τα πέπλα τα βαριά
Άλλη γοητεία, άλλο φώς δεν φέρει
Παρά ένα μόνο άνθος, κι ένα αστέρι:
Την αγάπη μου, και τη δική σου ομορφιά!

Μουσική: Gabriel Fauré (1845–1924)

Στίχοι: Philippe-Auguste, Comte de Villiers de l’Isle-Adam (1838–1889)

Μετάφραση Μαύρος Γάτος Θαλασσινός

La nuit, sur le grand mystère,
Entr’ouvre ses écrins bleus:
Autant de fleurs sur la terre,
Que d’étoiles dans les cieux!

On voit ses ombres dormantes
S’éclairer à tous moments,
Autant par les fleurs charmantes
Que par les astres charmants.

Moi, ma nuit au sombre voile
N’a, pour charme et pour clarté,
Qu’une fleur et qu’une étoile
Mon amour et ta beauté!

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚό ΊΔΡυΜΑ "Ο ΜΑύΡΟΣ ΓάΤΟΣ" – ΥΠέΡ ΑΠόΡΩΝ ΤΡΑΠΕΖώΝ, ΤΡΑΠΕΖΙΤώΝ, ΕΦΟΠΛΙΣΤώΝ, ΚΑΙ άΛΛΩΝ ΛΗΣΤών

.

Διά της παρούσης ΣΥΣΤΗΝΟΜΕΝ Φιλανθρωπικόν Σωματείον-Mη κερδοσκοπική Eταιρεία-Ν.Π.Δ.Δ.-N.G.O. (Μη Κυβερνητική Οργάνωση, ΜΚΟ) με την επωνυμίαν

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚό, ΦΙΛΟΤΡΑΠΕΖΙΚό ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚό ΊΔΡυΜΑ
“Ο ΜΑύΡΟΣ ΓάΤΟΣ” A.E.

Me sima to Gato (c) tm

Στόχος του Ιδρύματος θα είναι η ανθρωπιστική αρωγή και η οικονομική στήριξη σε αναξιοπαθούσες Τράπεζες, Τραπεζίτας, Εφοπλιστάς, και άλλους Ληστάς, όπως και εις τας οικογενείας αυτών. Το Ίδρυμα θα μεριμνήσει κατά πρώτον διά τας Τράπεζας και τους Επενδυτάς των πτωχών Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και του μαρτυρικού (Μπένε)-Λουξεμβούργου, που υποφέρουν απανθρώπως αυτήν την στιγμήν, και έχουν άμεσον ανάγκην την στοργή και τον οβολόν ημών, αλλά εάν αι συνεισφοραί των φιλανθρώπων Δωρητών το επιτρέψουν, θα σταθούμε αρωγοί και εις Τράπεζας άλλων χωρών που δοκιμάζονται, όπως η Ιαπωνία και η Ελβετία, άμα λάχει να ‘ούμ.

Ως αρχικόν Αποθεματικόν και Μετοχικόν Κεφάλαιον ορίζονται τρία ψόφια ποντίκια που έπιασα χτες βράδυ, εφτά κατσαρίδες που πήγαν από Τέζα (τρεις μαύρες και τέσσερις κόκκινες), ένα στυλό μπικ χωρίς καπάκι (χρώματος μπλε), και ένας διαφημιστικός αναπτήρας του ΠΑΟΚ, που ανάβει μία φορά στις πέντε.

Σύμφωνα με το Καταστατικό, ισόβιος Πρόεδρος, Γραμματέας, Μέλος της Διοικητικής Επιτροπής, και Οικονομικός Διαχειριστής του Ιδρύματος, θα είναι δικαιωματικά ο Ερίτιμος υποφαινόμενος, Μαύρος Γάτος (διά βίους #εφτά#, #7# only ) .

Πάσα δόσις αγαθή, και πάν δώρημα τέλειον. Παναπεί, ΞΗΛΩΘΕΙΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!!!

ΥΓ: Μη σπρώχνεστε, όλοι θα δώσετε (θέλετε δε θέλετε….)

.

Η ΠΑΡΑΒΟΛή ΤΟύ ΓύΡΟΥ ΜΕ ΠίΤΑ (ΕΚ ΤΟύ ΚΑΤά ΜΑύΡΟΝ ΓάΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛίΟΥ ΤΟ ΑΝάΓΝΩΣΜΑ )

1 Τω καιρώ εκείνω, εδίδασκεν αυτοίς ο Κύριος, λέγων: 2 Άνθρωπός τις άστεγος, πένης και κουρελής, απελπισμένος και πεινασμένος, εκείτο αναίσθητος εις περιοχήν έρημον, ύποπτον, σκοτεινήν και κρύαν λίαν, ας είπομεν εις τού Ρέντη, πέριξ του εμπορικού κέντρου, άγρια ξημερώματα, ντάλα χειμώνα 3 εκρύωνεν ο τάλας τα μάλα, επεινούσε, και θα έλεγεν, εάν αναίσθητος ούκ ήτο, που ήτο, “τί την θέλω την ρημάδαν την ζωήν;”

4 Αίφνης, 4χ4 τί τερατώδες, ας είπομεν Porshe Cayenne, εσταμάτησεν έμπροσθεν αυτού 5 εξ αυτού εξήλθε γυνή ελαφρών ηθών, μινιφορούσα και ελεήμων 6 ιδούσα έμπροσθέν αυτής το προαναφερθέν ανθρώπινον ράκος, επρόσφερεν αυτώ αυθορμήτως ίδιον γυρόπιτον, άρτι αγορασθέν εκ ξενυχτάδικης ψησταριάς 7 ο πτωχός δεν πρόλαβε να την ιδεί, αφού εκείνη επεβιβάσθη του οχήματος και εξηφανίσθη ως αστραπή 8 εξύπνησεν όμως εκ τού ληθάργου, και είδεν, και ιδού, ενώπιον του, λαχταριστόν και αχνιστόν γυρόπιτον εκ τού πουθενά.

9 Ο άνθρωπος εδίστασεν 10 εσκέφθη, “ποίος μοί έστειλε το δώρον τούτον, και διατί; 11 και, διατί να δεχθώ την δωρεάν ταύτην, αφού δεν θα χορτάσω, αλλά κι εαν χορτάσω και πάλιν θα ξαναπεινάσω, και στο κάτω κάτω έτσι κι αλλιώς σε λίγο θα τα τινάξω εκ της πείνας και τού κρύου;”

12 Ούτως ελάλησεν προς αυτούς Κύριος Κύριος, και εδίδασκεν αυτοίς, λέγων 13 ιδού το νόημα της παρούσας παραβολής: Ο αναίσθητος άστεγος είναι η Ψυχή εν μέσω του Τίποτα, είς την ανυπαρξίαν, την πριν και μετά τη γέννησιν 14 το δε γυρόπιτον, η Ζωή εστί 15 αμαρτωλοί, μην αναρωτιέστε, ως ο πεινασμένος της παραβολής, εαν αξίζει τον κόπον να το φάτε ή όχι 16 ότι η ζωή δώρον εστί, μετά ημερομηνίας λήξεως, ναι, μετά προβλημάτων χιλίων και μυρίων, ναι, αλλά σπουδαίο δώρον εστί, η άτιμη, παρ ‘ όλα αυτά 17 Χαρείτε την, καταβροχθίστε την, χωρίς να ψάχνετε ποίος σάς την έδωκεν και διατί, χωρίς ν΄αναζητάτε κάποιον βαθύτερον νόημα εις αυτήν, χωρίς να περιμένετε να κρατήσει διά πάντα, χωρίς να ελπίζετε να χορτάσετε

18 Αυτά είπε και ελάλησε 19 και επίστευσαν εις αυτόν οι μαθηταί αυτού, αμήν 20 κι ούτε εγώ ήμουν εκεί, ούτε σείς, για να με πιστέψετε, αμήν αμήν 21 πιστέψτε με όμως, και δεν θα χάσετε, αμήν αμήν αμήν 22 και καλή σας όρεξη, εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν-ν!

ΟΛΑΡία ΟΛΑΡά ΤΡΑΛΑΛία ΤΡΑΛΑΛά, ΒΡΟΧή ΚΑΙ ΚΡύο, ΚΑΙΡόΣ ΓΙΑ ΔύΟ, ΚΑΙ ΓΙα ΠΟΛΙΤΙΚέΣ ΠΑΡΤΟύΖΕΣ

Ο Γιωργάκης αγκαλιά με τον Αλέκο
κι ο Κωστάκης χέρι χέρι
με τον Καρατζαφέρη!!!!

Ναι, ω του μέγα θαύματος, μόλις πιάσανε τα κρύα, σύσσωμοι οι πολιτικοί μας έσπευσαν να κάνουν ακριβώς εκείνο που ως τώρα αρνιόταν κατηγορηματικά! Τί πρωτότυπο, θα μού πεις….

Από τη μια ο Αλέκος που άρχισε τα συνοικέσια με το Γιωργάκη,
και ας χτυπιόταν ο Αλέξης μέχρι χτες ότι “δεν”…

κι από την άλλη ο ανεκδιήγητος Καρά- Τζαφέρι:

Καρατζαφέρης,11 Σεπτ. 2008:«Οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές είναι αναπόφευκτες»
Η Καθημερινή – 11 Σεπτ. 2008
…Σε ερώτηση αν υπάρχει το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Ν.Δ. απάντησε αρνητικά και σημείωσε: «Με αυτή τη Ν.Δ. δεν πρόκειται να έχουμε κουβέντα»…

Καρατζαφέρης, σήμερα:
“Προσφέρουμε αλεξίπτωτο σε Κυβέρνηση σε ελεύθερη πτώση”
(Συνέντευξη στην εφημερίδα «Ημερήσια», 27-9-2008)

Ολαρί – α, ο λα ρά, η βροχούλα ξεκινά
βρέχει πάλι εκλογές μες την αυλή μας, το μυαλό μου φτερουγίζει μακριά
στα σκατά έχει βουλιάξει η ζωή μας, και το άρρωστο σκυλί μας ξεψυχά

Ολαρία – ολαρά, μαύρο τύμπανο χτυπά
τα παιδιά που αγαπούν τα στρατιωτάκια, τ’ αλογάκια και τα ξύλινα σπαθιά
βρικολάκιασαν σε τούτα τα στιχάκια, έλα μέσα και μίλα πιο σιγά

Ολαρία – ολαρά, δάγκωσε με πιο βαθιά
O Καρατζαφέρης – δες!- χαμογελάει, και ο Χίτλερ του χαϊδεύει τα μαλλιά
διαμαντένιο δαχτυλίδι του φοράει και πετούν αγκαλιασμένοι μακριά

Ολαρία – ολαρά, με σουραύλια και βιολιά
θα βρεθούμε όλοι μαζί στο πανηγύρι, θα ‘ναι όλη η παλιά μας συντροφιά
και θα πιούμε από το ίδιο το ποτήρι και την πιο πικρή γουλιά

Ολαρία – ολαρά, γύρω – γύρω τα παιδιά
ο Γιωργάκης αγκαλιά με τον Αλέξη, ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά
ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη κι η παρθένα με τον σατανά

Όλα είναι μακρινά κι ευτυχισμένα

και η βροχούλα πέφτει από ψηλά

τα ζευγάρια στροβιλίζονται πιο πέρα

κι η κοπέλα μου αστράφτει από χαρά

ΥΓ: Δεν πιστεύω ότι ο Καραμανλής θα πάρει το μαύρο “αλεξίπτωτο” του Καρατζαφέρη. Θέλω να πιστεύω ότι θα προτιμήσει να πέσει η Κυβέρνησή του, παρά ΑΥΤό.

Επειδή όμως ο Κωστάκης με έχει εκπλήξει άσχημα πάνω από μία φορές…

Φοβάμαι πολύ…

.

Au2O3, ΟΞΕίΔΙΟ ΤΟύ ΧΡΥΣΟύ

Νόμιζα πως δεν, aλλά υπάρχει.

Η Αγάπη, τότε, είναι όντως χρυσός:

Οξειδώνεται…

Ο Έρωτας αναλώνεται (σαν φωτιά που είναι),

σαν τη Φιλοσοφική λίθο των αλχημιστών.

Αν πετύχει η Αλ-χημεία, ο Έρωτας καθώς αναλώνεται
πρέπει να παράγει Χρυσό, δηλαδή Αγάπη.
Αλλιώς αντίο.

Είτε φυσική είναι, είτε προιόν αλ-χημείας,

σάς την εύχομαι ανοξείδωτη, την αγάπη.

Η αλήθεια όμως είναι πως κι αυτή οξειδώνεται.

Να την προσέχετε, λοιπόν! Μην την θεωρείτε δεδομένη!

(((ΥΓ: ΓΙα τους άσχετους με τη χημεία,
οξειδώνομαι σημαίνει “σκουριάζω”)))

.

ΟΛΑΡία ΟΛΑΡά ΤΡΑΛΑΛία ΤΡΑΛΑΛά, ΒΡΟΧή ΚΑΙ ΚΡύο, ΚΑΙΡόΣ ΓΙΑ ΔύΟ, ΚΑΙ ΓΙα ΠΟΛΙΤΙΚέΣ ΠΑΡΤΟύΖΕΣ

Ο Γιωργάκης αγκαλιά με τον Αλέξη
κι ο Κωστάκης χέρι χέρι
με τον Καρατζαφέρη!!!!

Ναι, ω του μέγα θαύματος, μόλις πιάσανε τα κρύα, σύσσωμοι οι πολιτικοί μας έσπευσαν να κάνουν ακριβώς εκείνο που ως τώρα αρνιόταν κατηγορηματικά! Τί πρωτότυπο, θα μού πεις….

Καρατζαφέρης,11 Σεπτ. 2008:«Οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές είναι αναπόφευκτες»
Η Καθημερινή – 11 Σεπτ. 2008
…Σε ερώτηση αν υπάρχει το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Ν.Δ. απάντησε αρνητικά και σημείωσε: «Με αυτή τη Ν.Δ. δεν πρόκειται να έχουμε κουβέντα»…

Καρατζαφέρης, σήμερα:
“Προσφέρουμε αλεξίπτωτο σε Κυβέρνηση σε ελεύθερη πτώση”
(Συνέντευξη στην εφημερίδα «Ημερήσια», 27-9-2008)

Ολαρί – α, ο λα ρά, η βροχούλα ξεκινά
βρέχει πάλι εκλογές μες την αυλή μας, το μυαλό μου φτερουγίζει μακριά
στα σκατά έχει βουλιάξει η ζωή μας, και το άρρωστο σκυλί μας ξεψυχά

Ολαρία – ολαρά, μαύρο τύμπανο χτυπά
τα παιδιά που αγαπούν τα στρατιωτάκια, τ’ αλογάκια και τα ξύλινα σπαθιά
βρικολάκιασαν σε τούτα τα στιχάκια, έλα μέσα και μίλα πιο σιγά

Ολαρία – ολαρά, δάγκωσε με πιο βαθιά
O Καρατζαφέρης – δες!- χαμογελάει, και ο Χίτλερ του χαϊδεύει τα μαλλιά
διαμαντένιο δαχτυλίδι του φοράει και πετούν αγκαλιασμένοι μακριά

Ολαρία – ολαρά, με σουραύλια και βιολιά
θα βρεθούμε όλοι μαζί στο πανηγύρι, θα ‘ναι όλη η παλιά μας συντροφιά
και θα πιούμε από το ίδιο το ποτήρι και την πιο πικρή γουλιά

Ολαρία – ολαρά, γύρω – γύρω τα παιδιά
ο Γιωργάκης αγκαλιά με τον Αλέξη, ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά
ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη κι η παρθένα με τον σατανά

Όλα είναι μακρινά κι ευτυχισμένα

και η βροχούλα πέφτει από ψηλά

τα ζευγάρια στροβιλίζονται πιο πέρα

κι η κοπέλα μου αστράφτει από χαρά

.

FiNIS TeRRAE, το ΤέΛΟΣ ΤήΣ ΓήΣ

.

Ακούsτε: Vangelis, “Conquest of Paradise” (1492 soundtrack)
press play beside (“Radio Mavros Gatos”) >>>>>>>

Μια μέρα φάνηκαν στον μονίμως φουρτουνιασμένο ορίζοντα τρία αλλόκοτα καράβια. Αφύσικα μακρουλά, με ακανόνιστα σχήματα, και με τεράστια κόκκινα πανιά, δεν έμοιαζαν με τίποτα απ’ όσα είχαν δει ως τώρα εκείνοι οι θαλασσοδαρμένοι κάτοικοι του Τέλους της Γης. Ακόμα και οι γηραιότεροι, έμειναν με το στόμα ανοιχτό.

Ο Δρυίδης της περιοχής μήνυσε τρομοκρατημένος το νέο στον Σεβάσμιο. Εκείνος κάλεσε αμέσως επείγουσα γενική συνέλευση, στο Ιερό Καρνάκ, στα Μεγάλα Ντολμέν, κάτω από την Αρχαιότατη Βελανιδιά. Το ίδιο κιόλας βράδυ, τα μεσάνυχτα, ήταν όλοι εκεί.

Κάποιοι υποστήριξαν να κηρυχτεί γενικός συναγερμός και να ετοιμαστούν για πόλεμο. Κάποιοι άλλοι υπενθύμισαν την Αρχαία Προφητεία για τους Μπρούτζινους Θεούς που θα έρθουν από τη Δύση, πέρα από το Τέλος του Κόσμου, πάνω σε τρία καράβια-ερπετά, με κόκκινα πανιά- όπως ακριβώς και συνέβαινε. Τελικά αποφάσισαν να είναι σε επιφυλακή για κάθε ενδεχόμενο, αλλά να μην επιτεθούν πρώτοι.

Όταν τελικά οι Ξένοι αποβιβάστηκαν, τους υποδέχτηκαν σύσσωμοι οι Δρυίδες, με πρώτο τον Σεβάσμιο. Μάταια περίμεναν οι εκατοντάδες πάνοπλοι Γαλάτες πολεμιστές στους γύρω λόφους το σύνθημα για επίθεση. Οι Ξένοι αποβιβάστηκαν ειρηνικά, κι ήταν όντως μπρούτζινοι, όπως προέβλεπε η Προφητεία, κι ήταν όντως φορτωμένοι χρυσάφι, κι ήταν προφανώς οι αναμενόμενοι Θεοί από τη Δύση, πέρα από το Τέλος του Κόσμου.

Οι Μπρούτζινοι Θεοί χάρισαν στους Δρυίδες τόνους χρυσάφι: περίτεχνα αλλά τρομακτικά κοσμήματα, παράξενα ολόχρυσα αγαλματάκια, χρυσοκέντητα υφάσματα, εκθαμβωτικές χρυσοποίκιλτες στολές. Μετά τους μίλησαν για Εκείνους που τους είχαν στείλει: για τον Κετζαλκοάτλ το Φτερωτό Φίδι, τον Μέγιστο Δημιουργό. Για τον Τλάλοκ, τον φοβερό κι αιμοβόρο Θεό της Βροχής. Για τη Θεά-Σελήνη Κογιολξαουχκί, με τα χρυσά κουδουνάκια. Για την Τέτεο Ινάν, Κυρά των Ερπετών, Μητέρα όλων των Θεών.

Τους διηγήθηκαν πώς οι Μέγιστοι Θεοί θυσιάστηκαν για τους ανθρώπους, πώς με το Θάνατό τους ξανάδωσαν στον κόσμο τον Ήλιο. Πώς έγινε και επέζησε από το Γένος των Θεών μόνο ο Εχακάτλ, ο Θεός Άνεμος. Πώς οι άνθρωποι χρωστούν στους Θεούς, που κατοικούν από τότε στον αιώνιο κόσμο των Πνευμάτων, εκτός από αιώνια ευγνωμοσύνη, και αίμα, πολύ αίμα.

Εντυπωσιασμένοι και τρομαγμένοι, οι Δρυίδες δεν έδωσαν ποτέ το σύνθημα για την επίθεση. Η πρώτη ανθρωποθυσία ντόπιου στους Μέγιστους Θεούς έγινε το ίδιο εκείνο βράδυ, στην Ακτή του Τέλους της Γης, εκεί όπου αποβιβάστηκαν οι πρώτοι Ξένοι.

Σε λίγο καιρό οι Αγγελιοφόροι των Θεών, όπως ονόμασαν οι ντόπιοι τους Ξένους, ανέλαβαν τον πλήρη έλεγχο του τόπου, δολοφονώντας σε μια συντονισμένη επιχείρηση όλους τους Δρυίδες, που μερικοί από αυτούς είχαν αρχίσει να αντιδρούν ενοχλητικά. Πολυπληθείς στρατιώτες και αμέτρητοι άποικοι ακολούθησαν τα τρία πρώτα καράβια. Μετά από μερικές δεκαετίες δολοπλοκιών, πονηρών κι εφήμερων συμμαχιών, και φρικιαστικών μαζικών σφαγών των Ιθαγενών, οι Αγγελιοφόροι, οι πρόγονοί μας, έλεγχαν πιά σχεδόν ολόκληρο τον Νέο Κόσμο – την αχανή Νέα Ήπειρο όπου αποβιβάστηκαν οι πρώτοι Εξερευνητές, που ονομάστηκε Βόρεια Γιαότλ, όπως και την Ήπειρο του Νότου, τη Νότια Γιαότλ, πέρα από τη Μέση Θάλασσα.

Έτσι έγινε, παιδί μου, κι ανακαλύφθηκε ο Νέος Κόσμος, η Γιαότλ. Γιατί Γιαότλ; Έτσι λεγόταν ο Αρχηγός εκείνης της πρώτης ηρωικής αποστολής, ο ατρόμητος Γιαότλ, ο πολυμήχανος Γιαότλ, ο άνθρωπος που έπεισε τον Ξινκοτενκάτλ της Τενόχ-τιτλάν, τον Μέγα Αυτοκράτορα των Ναχουάτλ, των προγόνων μας, να τού δώσει τρία καράβια, για να κάνει το γύρο του κόσμου, και να γυρίσει δοξασμένος, από την Ανατολή, πίσω στο Μεξ-ιχκό…

Finistère (Finis Terrae, “τέλος του κόσμου”): Νομός της βορειοδυτικής Γαλλίας, που περιβάλλεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Ονομάστηκε έτσι από τους Ρωμαίους, για ευνόητους λόγους…

όΜΟΡΦΗ ΣάΝ ΒΡΟΧή

Ξέρεις τί είναι ξένος; Ξένος είναι να βρέχει συνέχεια τού πνιγμού, και να μην έχεις κανέναν να τού γκρινιάξεις και να σού γκρινιάξει.

Έβρεχε πολύ, στην Πόλη του Ωκεανού. Έβρεχε μονότονα, ήρεμα, αλλά δυνατά, μέρες και μέρες, μέρες ατέλειωτες, που έμοιαζαν μήνες, χρόνια- ήταν ν’ απορεί κανείς πού έβρισκαν Ήλιο τ’ αμπέλια να φτιάξουν το διάσημό τους κρασί.

Από τον όγδοο όροφο της bidonville μου έβλεπα τα πελώρια σύννεφα να έρχονται από τη Δύση, από τον Ωκεανό, με ιλιγγιώδεις ταχύτητες- καμμία σχέση με τα δικά μας τα σύννεφα, που πρέπει να τα παρατηρήσεις ώρα για να δεις ότι όντως κινούνται. Εκείνα έτρεχαν σαν δαιμονισμένα, σαν να είχαν πολύ σοβαρές δουλειές να προλάβουν στην Ανατολή, σημαντικές βροχές να ρίξουν, επείγον νερό να κατεβάσουν.

Την είδα σ’ ένα τεράστιο προαστειακό σούπερ μάρκετ. Δεν ταίριαζε με την τεχνητή φωτεινή ζέστη, με τους φτηνούς πλαστικούς διαδρόμους και με τα ατέλειωτα ευτελή ράφια. Δεν ταίριαζε με τον αλαφιασμένο για κατανάλωση κόσμο, που βούιζε τριγύρω. Είχε στο πρόσωπό της τη γαλήνη της ήσυχης βροχής, και δυό γκριζογάλανα μάτια σαν καταιγίδα.

Την περίμενα να πληρώσει και την πλησίασα. Τής είπα ότι με είχε εντυπωσιάσει, και ότι θα χαιρόμουν πολύ αν ήθελε να καθήσουμε μαζί σ’ ένα καφέ.

Χαμογέλασε, βαθιά, ανθρώπινα, όμορφα- τα γκρίζα μάτια έλαμψαν φώς. Μού απάντησε πως δυστυχώς δεν μπορεί, αλλά μ’ ευχαριστεί για την πρόταση. Ούτε να μού δώσει το τηλέφωνό της μπορούσε. Χαμογέλασε όμως και πάλι. Το ίδιο όμορφα.

Έξω, είχε βγεί ο Ήλιος.

"ΑΜΑΡΤίΑ" ΣΗΜΑίΝΕΙ ΛάΘΟΣ

.

Αν είναι η αμαρτία μου που δεν παρακαλάω
μετά χαράς, στην Κόλαση, στο Διάολο να πάω!

.

Τά ΣύΝΟΡΑ ΤήΣ ΘάΛΑΣΣΑΣ

.

Διεθνές Συνέδριο έγκριτων και διακεκριμένων Θαλασσολόγων
κατέληξε πρόσφατα στο οριστικό συμπέρασμα
(καρπό πολυετών, συστηματικών κaι επίπονων μελετών),
πως η Θάλασσα δεν έχει Σύνορα.

Οι Επιστήμονες θ’ ασχοληθούν στη συνέχεια με τα Σύνορα του Ουρανού.

.