Σκέφτομαι ότι είμαι γεννημένος για τα λάθη μου. Όλο τα ίδια και τα ίδια. Το μεσημέρι λέω δεν θα το ξανακάνω και το βράδυ, ακόμα μια τελευταία φορά. Μιχάλης
Δείμο μου, προσπαθώ να μαθαίνω – όχι ότι τα καταφέρνω πάντα Σ;-)
Μιχάλη ο παππούς μου έλεγε στη γιαγιά μου, που τού έλεγε “πάλι το ίδιο λάθος έκανες”: “Βρε Κατίνα, τί να κάνω, αυτό το λάθος δεν ήταν ΑΚΡΙΒΩΣ το ίδιο με το προηγούμενο”…
Στο λ ά θ ο ς, η πάλη του ανθρώπου για τον άνθρωπο, η κραυγή του πόνου, η οσμή απ΄ το αίμα και τον ιδρώτα (είναι εξ ίσου πολύτιμα και τα δυο), η χαρά και η ανακούφιση της πρόσκαιρης νίκης, η δικαιολογημένη περηφάνια που σου δίνει η εκπλήρωση ενός σωτηρίου καθήκοντος, συνθέτουν την εποποιία του Ανθρώπου και των ανθρώπων. Γιατί το λ ά θ ο ς – πρέπει να το πω για να αποφύγω κάθε περιττή παρεξήγηση- δεν ανήκει σε καμιά απολύτως ιδεολογία. Ανήκει μόνο στον Άνθρωπο και για τούτο το σημάδι οφείλουμε σεβασμό. Μέσα από το λ ά θ ο ς ο θεός παρουσιάζει ανάγλυφα όλα τα προβλήματα της ανθρώπινής ύπαρξης. Την έκανα πάλι, δεν άντεξα. Καληνύχτα. Μιχάλης
Η δικτατορία του… σωστού! Υπό μίαν έννοια
)
Καλησπέρα,Γατούλη!
ααααα ντ’εποικε το παπί, τσάκωσε το κιφάλιν ατ ση μπανιέρα;;;
ααααα ντ’εποικε το παπί, τσάκωσε το κιφάλιν ατ ση μπανιέρα;;;
Σωστόοος.
Σκέφτομαι ότι είμαι γεννημένος για τα λάθη μου. Όλο τα ίδια και τα ίδια. Το μεσημέρι λέω δεν θα το ξανακάνω και το βράδυ, ακόμα μια τελευταία φορά. Μιχάλης
Κακόκεφος;
Καλημέρα!
Ψυχή μου, το σωστό να λέγεται…
Τεμέτερον! Ντο ίνεσαι; Εχαθκαμεν.
Δείμο μου, προσπαθώ να μαθαίνω – όχι ότι τα καταφέρνω πάντα Σ;-)
Μιχάλη ο παππούς μου έλεγε στη γιαγιά μου, που τού έλεγε “πάλι το ίδιο λάθος έκανες”: “Βρε Κατίνα, τί να κάνω, αυτό το λάθος δεν ήταν ΑΚΡΙΒΩΣ το ίδιο με το προηγούμενο”…
Φίλε Δε μασάμε, όχι, μόνο κουρασμένος…
Καλό απόγευμα εύχομαι
ΕΙΠΕΣ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ!
Στο λ ά θ ο ς, η πάλη του ανθρώπου για τον άνθρωπο, η κραυγή του πόνου, η οσμή απ΄ το αίμα και τον ιδρώτα (είναι εξ ίσου πολύτιμα και τα δυο), η χαρά και η ανακούφιση της πρόσκαιρης νίκης, η δικαιολογημένη περηφάνια που σου δίνει η εκπλήρωση ενός σωτηρίου καθήκοντος, συνθέτουν την εποποιία του Ανθρώπου και των ανθρώπων. Γιατί το λ ά θ ο ς – πρέπει να το πω για να αποφύγω κάθε περιττή παρεξήγηση- δεν ανήκει σε καμιά απολύτως ιδεολογία. Ανήκει μόνο στον Άνθρωπο και για τούτο το σημάδι οφείλουμε σεβασμό. Μέσα από το λ ά θ ο ς ο θεός παρουσιάζει ανάγλυφα όλα τα προβλήματα της ανθρώπινής ύπαρξης. Την έκανα πάλι, δεν άντεξα. Καληνύχτα. Μιχάλης
α ρε μεγαλε Κιμπλινγκ τι γραφεις…
γατε εγραψες…φοβερο ποσταρισμα…