ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ: ΛΙΓΗ ΝΤΟΠΗ ΚΥΡΙΕ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΕ!!!!!!

20.000 Έλληνες καπνιστές πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας του καπνίσματος.

1.000 ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ καπνιστές πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας του καπνίσματος.

Τα Ελληνόπουλα είναι ΠΡΩΤΑ στην Ευρώπη στο κάπνισμα.

Μπορεί ο Υπουργός Αρρώστιας και Υποκρισίας κος ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ν’ απαντήσει ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Ο ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ Θ’ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΣΙΓΑΡΩΝ, ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΕΞΑΓΓΕΛΘΕΙ ΠΡΟΠΕΡΣΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΑΛΛΑ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ;;;;;;;;;;;;;;;

Μπορεί ν’ απαντήσει πόσο θράσος έχει, για να βγαίνει ΜΕ ΤΌΣΟ ΥΦΟΣ να εξαγγέλλει δήθεν δραστικά μέτρα κατά του καπνίσματος, “μέτρα” που περιλαμβάνουν διορισμό κάμποσων ¨Ράμπο” λέει δήθεν ελεγκτών (από τώρα τους βλέπω ν’ απολαμβάνουν με τις ώρες τα κερασμένα ποτά τους και το δουλικό γλύψιμο των μαγαζατόρων), την κατάργηση των πακέτων με τα δέκα τσιγάρα (!!!!!!!!), πρόστιμα, πρόστιμα, πρόστιμα (βλέπε δωράκια-μίζες για τους Ράμπο) και λοιπές αηδίες;;;;

ΜΠΟΡΕΙΤΕ Ν’ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ ΚΥΡΙΕ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΠΟΙΕΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΑ ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΙΑ ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΕΤΡΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΜΕΣΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ, Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ, ΤΟ ΠΙΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΑΝΕΞΟΔΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ;;;;;

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΝΤΡΑΠΕΙΤΕ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!!!!!!!!

29 ΜΑΪΟΥ 1453: Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ (TAKE ME BACK TO CONSTANTINOPLE – NO, YOU CANT GO BACK TO CONSTANTINOPLE…)

…Been a long time gone, Constantinople…

Istanbul was Constantinople
Now it’s Istanbul, not Constantinople
Been a long time gone, oh, Constantinople
Still, it’s Turkish delight on a moonlit night

Every gal in Constantinople
Lives in Istanbul, not Constantinople
So if you’ve a date in Constantinople
She’ll be waiting in Istanbul

Even old New York was once New Amsterdam
Why they changed it? I can’t say
People just liked it better that way

-So, take me back to Constantinople
-No, you can’t go back to Constantinople
Been a long time gone, Constantinople
-Why did Constantinople get the works?
-That’s nobody’s business but the Turks

Istanbul…

.

ΣΤΑΓΌΝΑ ΤΗΣ ΘΆΛΑΣΣΑΣ

.
μιά ξεχασμένη ευωδιά
μιά γεύση από αλάτι
ένα χρώμα που δεν τό’χες ξαναδεί
μια μακρινή και ασταμάτητη βοή
στα βουβά σου τ’ ακροδάχτυλα
ανέλπιστη, ανεξήγητη,
μιά προσμονή

μοιάζει πολύ με τίποτα, μα ίσως είναι κάτι
ίσως, ένα κομμάτι
της θάλασσας

της θάλασσας, που σε σχημάτισε
της θάλασσας, που στο σώμα σου βαθιά την κουβαλάς
της θάλασσας, που για πάντα θα σε περιμένει
να επιστρέψεις σ’ Εκείνη, να της ξαναξεφύγεις

και πώς να την ξεχάσεις;
πώς να την αγνοήσεις;
ως την τελευταία σου στιγμή θα είσαι
75% Αλμυρό νερό

μια σταγόνα της θάλασσας

Βόλος, 29.5.2007

Ο ΔΑΊΜΟΝΑΣ ΤΟΥ ΒLΟG

Έχω σκάσει γιατί γίνονται στο μπλογκ μου παρά πολύ ενδιέφερουσες συζητήσεις και δεν είναι τεχνικά δυνατόν να σχολιάσω (γράφω από κινητό και αρνείται να μπει στα σχόλια, ενώ μπορώ κανονικά να φτιάξω νέα άρθρα) Ευτυχώς με έχουν καλύψει σε μεγάλο βαθμό κάποιοι ομοϊδεάτες. Ήθελα μόνο να πω ότι στο θέμα της ατομικής ευθύνης είμαι ο πρώτος που προσυπογράφω.
Άλλη όμως η ατομική ευθύνη του θεατή, κι άλλη του δράστη. Στον φίλο δε που νομίζει ότι τα εχω ειδικά με την Πάνια: ρίξε αν θέλεις μια μάτια μερικά άρθρα πιο πίσω (κωδικός “κρεμάλες”)

Επανέρχομαι αύριο ξεκούραστος…

ΓΙΑΤΊ Η ΠΑΝΙΑ ΕΊΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΊΑΣ

Επειδή ακονίζει τα πιό κτηνώδη μας αντανακλαστικά, εθίζοντας τους θεατές της στον κανιβαλλισμό και στην ηδονή του να πετάς ανθρώπους στον Καιάδα.
Επειδή το παιδί που σήμερα βλέπει το Je t’aime μαζί με τους γονείς του που κάνουν χαβαλέ με τον Κατέλη, αύριο θα κάνει καζούρα και καψόνια στο δικό μου το παιδί, αν εκείνο τύχει να έχει την παραμικρή ιδιαιτερότητα.
Κι επειδή μεθαύριο τα ίδια παιδιά θα ξανασταυρώσουν τον Άλεξ, και τον κάθε Άλεξ…

ΤΩΡΑ ΕΣΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΑΙ

γιατί σού χτύπησαν το αυτοκίνητο κι εξαφανίστηκαν, ή γιατί σού την είπε το αφεντικό, ή γιατί τσακώθηκες με το διαχειριστή για τα κοινόχρηστα, ή

κι εγώ μπορεί να στεναχωριέμαι γιατί χώρισα πρόπερσι, ο μαλάκας, ή γιατί δεν μπορώ να χάσω εκείνα τα μελαγχολικά κιλά, ή γιατί μού γύρισαν πίσω την εργασία μου για βελτιώσεις, ή

αλλά η Αμαλία, ρε γαμώτο, δεν στεναχωριέται πιά για τίποτα, δεν ανησυχεί πιά για τίποτα, δεν φοβάται τίποτα, είναι απλά νεκρή. Δεν υπάρχει πιά, δεν αναπνέει, δεν μιλάει, δεν θα ξαναγράψει στο blog της. Ήταν τριάντα χρονών. Κι η Άννη σαπίζει εδώ και τρεις μήνες κάτω από το χώμα. Ήταν τριανταδύο.

Δεν το χωράει το μυαλό μου ρε γαμώτο, όσες φορές κι αν ξανασυμβεί. Μόνο μια φορά θα το χωνέψω μια και καλή: όταν θα είμαι εγώ ο απών.

ΕΦΥΓΕ Η ΑΜΑΛΙΑ ΚΑΛΥΒΙΝΟΥ

Αισθάνομαι σαν να έφαγα ένα ακόμα τεράστιο χαστούκι, σαν τότε που πρωτοδιάβασα το μπλόγκ της.

Και πάρα πολύ μεγάλη οργή.

Για όλους εκείνους που συντέλεσαν με τις πράξεις τους και με τις παραλείψεις τους

να συνθλιβεί και να πεθάνει πρόωρα η Αμαλία.

Και για όλες τις Αμαλίες που προηγήθηκαν και που θα επακολουθήσουν.

Η κηδεία της Αμαλίας θα γίνει αύριο στις 12.30 μ.μ. στο Νεκροταφείο της Αναστάσεως στον Πειραιά, περιοχή Χαραυγή.

Η ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΣΗ (ΤΟΥ ΠΑΟΥΛΟ ΦΡΕΪΡΕ, 1921-1997 )

Ο κύριος Φρέιρε έχει πολλά να πει στους Μικρούτσικους και στις Πάνια και στους Κωστόπουλους και στους Λιακόπουλους αυτού του κόσμου:

Το πρόβλημα της εξανθρώπισης, από άποψη σπουδαιότητας, ήταν πάντα ένα κεντρικό πρόβλημα. Σήμερα είναι όχι μόνο κεντρικό αλλά και αναπόδραστο. Η έγνοια για εξανθρώπιση οδηγεί στην αναγνώριση της απανθρώπισης όχι μόνο σαν οντολογικής δυνατότητας, αλλά και σαν ιστορικής πραγματικότητας. Καθώς ο άνθρωπος συλλαμβάνει την έκταση της απανθρώπισης, αναρωτιέται αν η εξανθρώπιση είναι μια βιώσιμη δυνατότητα. Ιστορικά, κάτω από συγκεκριμένες αντικειμενικές συνθήκες, τόσο η εξανθρώπιση όσο και η απανθρώπιση είναι δυνατότητες για τον άνθρωπο, ως όν ατελές, που έχει συνείδηση της ατέλειάς του.

Όμως ενώ τόσο η εξανθρώπιση όσο και η απανθρώπιση είναι πραγματικές εναλλακτικές καταστάσεις, μόνο η εξανθρώπιση είναι ο προορισμός του ανθρώπου. Αυτός ο προορισμός συνέχεια χάνεται από την προοπτική του ανθρώπου, ενώ ταυτόχρονα εκδηλώνεται μέσα από αυτήν την ίδια την άρνηση. Παραλύει από την αδικία, από την εκμετάλλευση, κι από τη βία των δυναστών. Εκδηλώνεται με τη δίψα των καταπιεζόμενων για ελευθερία και δικαιοσύνη, και με τους αγώνες τους ν’ ανακτήσουν τη χαμένη τους ανθρωπιά.

Η απανθρώπιση χαρακτηρίζει όχι μόνο εκείνους από τους οποίους αφαιρέθηκε η ανθρωπιά, αλλά κι εκείνους που τους την έχουν αφαιρέσει (αν και με διαφορετικό τρόπο). Είναι μια πραγματική διαστρέβλωση, μια διαστροφή του προορισμού του ανθρώπου, που είναι ένας: να γίνει ολοκληρωμένος άνθρωπος. Αυτή η διαστροφή συντελείται μέσα στην ιστορία, αλλά δεν έχει σχέση με τον ιστορικό προορισμό του ανθρώπου. Το να παραδεχτούμε την απανθρώπιση σαν ιστορικό προορισμό θα μάς οδηγούσε είτε στον κυνισμό είτε στην άκρα απελπισία. Οι αγώνες για την εξανθρώπιση, για την απλελευθέρωση της εργασίας, για το ξεπέρασμα της αλλοτρίωσης, για την εκδήλωση των ανθρώπων ως προσώπων, θα ήταν χωρίς νόημα. Η πάλη αυτή γίνεται δυνατή μόνο και μόνο γιατί η απανθρώπιση δεν είναι η προδιαγεγραμμένη μοίρα του ανθρώπου αλλά το αποτέλεσμα μιας άδικης τάξης πραγμάτων που γεννά τη βία των καταπιεστών, που με τη σειρά της απανθρωπίζει τους καταπιεσμένους. Για να έχει νόημα αυτή η πάλη, δεν πρέπει ο καταπιεζόμενος να γίνει με τη σειρά του καταπιεστής του καταπιεστή, στην προσπάθειά του να ανακτήσει την ανθρωπιά του (ή να την δημιουργήσει). Πρέπει να γίνει αποκαταστάτης της ανθρωπιάς και των δυό.

(…) Κάθε προσπάθεια να αμβλυνθεί η πίεση του δυνάστη από σεβασμό στην αδυναμία του καταπιεζόμενου, καταλήγει να παίρνει τη μορφή ψεύτικης μεγαλοψυχίας. Για να έχουν την ευκαιρία οι δυνάστες να εκδηλώνουν την “μεγαλοψυχία” τους, θα πρέπει να διαιωνίζουν και την αδικία. ¨Ενα άδικο κοινωνικό καθεστώς είναι μια αστείρευτη πηγή αυτής της μεγαλοψυχίας που τρέφεται με το θάνατο, την απόγνωση, και τη φτώχεια.

Αληθινή μεγαλοψυχία είναι ο αγώνας για να εξαλειφθούν οι αιτίες που τρέφουν την ψεύτικη φιλανθρωπία. Η ψεύτικη φιλανθρωπία εξαναγκάζει τοιυς δειλούς και τους υποταγμένους, τα “σκουπίδια” της ζωής, ν΄ απλώνουν τα τρεμέμενα χέρια τους για ελεημοσύνη. Η πραγματική μεγαλοψυχία βρίσκεται στην πάλη για αν περιοριστεί η ανάγκη ν’ απλώνονται ικετευτικά τούτα τα χέρια – ανθρώπων ή λαών, για να γίνουν όλο και περισσότερα τ΄ ανθρώπινα χέρια που εργάζονται, και με την ερτγασία τους αλλάζουν τον κόσμο.

(1)Τα σύγχρονα κινήματα ανταρσίας, ιδιαίτερα των νέων, δεν είναι παρά μια ασίγαστη αναζήτηση της ουσίας του ανθρώπου. Αυτό είναι το ερώτημα που κρύβεται πίσω από τις ποικιλόμορφες εκδηλώσεις της: ο άνθρωπος ως ύπαρξη ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους (ο άνθρωπος μέσα στον κόσμο και για τον κόσμο). Βάζοντας στο σκαμνί τον πολιτισμό της καταναλωτικής κοινωνίας, καταδικάζουν τις κάθε λογής γραφειοκρατίες, αξιώνουν την μεταρρύθμιση των πανεπιστημίων (ζητώντας ν’ αλλάξει ο αυστηρός και δύσκαμπτος χαρακτήρας της σχέσης ανάμεσα στον δάσκαλο και στον φοιτητή), καταφέρονται ενάντια στο κατεστημένο και στους ξεπερασμένους θεσμούς, προσπαθώντας να καταξιώσουν τους ανθρώπους ως Υποκείμενα που θα πρέπει να παίρνουν τις αποφάσεις. (…)

(παιδεία από βάθρο και παιδεία που προβληματίζει)

Όταν οι άνθρωποι βλέπουν να ματαιώνονται οι προσπάθειές τους να δράσουν υπεύθυνα, όταν βρίσκονται σε αδυναμία να χρησιμοποιήσουν τις ικανότητές τους, υποφέρουν. “Αυτή η θλίψη της ανημποριάς, οφείλεται στο ότι η ανθρώπινη ισορροπία έχει διαταραχτεί“, λέει ο Erich Fromm (*στο “The Heart of Man“). Το άγχος όμως που προκαλεί η ανικανότητα για δράση, τους σπρώχνει ταυτόχρονα ν’ ανατρέψουν την ανημποριά τους, επιχειρώντας

“…ν’ ανακτήσουν την ικανότητά τους για δράση. Είναι όμως σε θέση να το κάνουν, και με ποιόν τρόπο; Ένας τρόπος είναι να υποταχτούν σε ένα άτομο ή σε μια ομάδα που έχει δύναμη, και να ταυτιστούν με αυτό. Με τη συμβολική αυτή συμμμετοχή στη ζωή ενός άλλου ατόμου (ή μιας ομάδας), οι άνθρωποι έχουν την αυταπάτη πως δρουν, ενώ στην πραγματικότητα δεν κάνουν τίπ0οτε άλλο από το να υποτάσσονται, και να γίνονται κομμάτι εκείνων που δρουν“….

(ο διάλογος και ο αντι-διάλογος)

Δράση + Σκέψη = λόγος = έργο = πράξη

Θυσία της δράσης = βερμπαλισμός
Θυσία της σκέψης = ακτιβισμός

Δεν υπάρχει αληθινός λόγος που να μην είναι συγχρόνως μία πράξη. Το να πεις ένα σωστό λόγο ισοδυναμεί με το να μετασχηματίζεις τον κόσμο.

Ένας όχι αυθεντικός λόγος, δηλαδή ένα λόγος ανίκανος να μετασχηματίσει την πραγματικότητα, προκύπτει από τη διχοτόμηση που έχει γίνει ανάμεσα στα δύο στοιχεία. Όταν ένας λόγος στερείται τη διάστασή του της δράσης, τότε πάσχει και η διάστασή του της σκέψης, γίνεται μια άσκοπη φλυαρία (βερμπαλισμός), που δε μπορεί να καταγγείλει τον κόσμο, γιατί μια τέτοια καταγγελία προϋποθέτει δέσμευση για αλλαγή, κι αλλαγή δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς δράση.

Από την άλλη μεριά, αν δίνεται έμφαση στη δράση, σε βάρος της σκέψης, τότε ο λόγος μετατρέπεται σε ακτιβισμό – σε δράση για την δράση – που αρνιέται τη σωστή πράξη και καθιστά αδύνατο τον διάλογο.

Όποια μορφή κι αν πάρει η διχοτόμηση, δημιουργεί μη αυθεντικές μορφές ύπαρξης, και ταυτόχρονα μορφές ψευδούς στοχασμού, που με τη σειρά τους ενισχύουν την αρχική διχοτόμηση.

Το να υπάρχεις όμως ως άνθρωπος είναι το ίδιο με το να ονοματίζεις τον κόσμο, που ισοδυναμεί με το ν’ αλλάζεις τον κόσμο. Οι άνθρωποι δεν πλάθονται με τη σιωπή, αλλά με τον λόγο, με το έργο, με το συνδυασμό δράσης-σκέψης.

Ο διάλογος είναι η συνάντηση μεταξύ ανθρώπων, με ενδιάμεσο την πραγματικότητα, για την ανακάλυψη και την ονομάτιση αυτής της πραγματικότητας. Δεν μπορεί λοιπόν να υπάρξει διάλογος ανάμεσα σ εκείνους που θέλουν να ονομάσουν την πραγματικότητα και σ’ εκείνους που δεν θέλουν να την ονομάσουν, ούτε και ανάμεσα σ εκείνους που αρνοιύνται στους άλους το δικαίωμα να εκφέρουν το λόγο τους και σ εκείνους που τους έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα να εκφραστούν. (…)

Διάλογος δεν μπορεί να υπάρξει όταν λείπει μια βαθιά αγάπη για τον κόσμο και για τυς ανθρώπους. Η ονομάτιση του κόσμου, μια πράξη δημιουργίας και αναδημιουργίας, δεν είναι δυνατή αν δεν είναι διαποτισμένη από αγάπη. Η αγάπη είναι συγχρόνως το θεμέλιο του διαλόγου και ο διάλογος ο ίδιος. Αποτελεί έργο υπεύθυνων Υποκειμένων και δεν μπορεί να υπάρξει σε μια σχέση κυριαρχίας. Η κυριαρχία αποκαλύπτει την παθολογία της αγάπης: το σαδισμό του καταπιεστή και τον μαζοχισμό του καταπιεζόμενου. Γιατί η αγάπη είναι μια πράξη θάρρους, και όχι φόβου. Η όταν δεν αγαπώ τον κόσμο – όταν δεν αγαπώ τη ζωή – όταν δεν αγαπώ τους ανθρώπους – τότε δεν μπορώ ν ανοίξω διάλογο.

Όσο περνά ο καιρός, πείθομαι όλο και πιό βαθιά ότι οι πραγματικοί επαναστάτες πρέπει να βλέπουν την επανάσταση ως πράξη αγάπης.

Από την άλλη μεριά, ο διάλογος είναι αδύνατος χωρίς την ταπεινοφροσύνη. Η ονμάτιση του κόσμου, μέσω της οποίας οι άνθρωποι αναπλάθουν συνέχεια αυτόν τον κόσμο, δεν μπορεί να είναι μια πράξη αλαζονείας. Όποιος δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του ως κοινό θνητό, έχει πολύ δρόμο ακόμα να κάνει ώσπου να φτάσει στο σημείο της συνάντησης .

Ο διάλογος απαιτεί ακόμα έντονη πίστη στον άνθρωπο… (…) ούτε μπορεί να υπάρξει διάλογος χωρίς ελπίδα (…) Τέλος, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικός διάλογος αν δεν περιέχει κριτικό στοχασμό.

Πάουλο Φρέιρε, Η αγωγή του καταπιεζόμενου, 1970
Εκδόσεις Ράππα 1977 – μετάφραση Γιάννη Κρητικού ( με τροποποιήσεις)

Paulo Freire, 1921-1997, Πανεπιστημιακός Δάσκαλος και συγγραφέας.
Μεγάλωσε στις φτωχογειτονιές της Βραζιλίας, όπου έζησε βαθιά στο πετσί του την φτώχεια και την “απανθρώπιση”. Σπούδασε φιλοσοφία και κοινωνιολογία. Υπουργός Παιδείας της; Δημοκρατικής Κυβέρνησης, φυλακίστηκε το 1964 από την στρατιωτική χούντα της Βραζιλίας. Αποφυλακίστηκε μετά από διεθνή κατακραυγή, κι εξορίστηκε αρχικά στη Χιλή και μετά στην Βόρειο Αμερική και την Ευρώπη.
.

Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΙΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (BLOGME.GR) ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΛ+ΛΥΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η χτεσινή απάντηση του (υπόδικου) Αντώνη Τσιπρόπουλου του blogme.gr
στο περιβόητο βίντεο ΕΛ+Λυκόπουλου:

http://blogme.gr/wordpress/?p=30

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ: Ο σιχαμερός ΕΛ+Λύκος, που φιλοδοξεί και να τον βάλουμε να μάς φυλάει σαν πρόβατα, λέει στο Διάγγελμά του προς το Κοπάδι ότι “εαν κάποιος επώνυμα “βάλλονταν” εναντίον του, πολύ απλά θα επικοινωνούσε μαζί του και σε φιλικό ύφος (όπως συμπεραίνουμε απο το video) θα τον ρωτούσε για ποιον λόγο γίνονται όλα αυτά,και αν του εξηγούσε θα τελείωναν όλα (”συγχωρεμένος – ας τα ξεχάσουμε όλα αυτά”) όπως λέει”

Όλως περιέργως όμως, ΔΕΝ έπραξε κάτι τέτοιο απέναντι στον ΑΝΤΩΝΗ ΤΣΙΠΡΟΠΟΥΛΟ, που ΑΝΤΙΘΕΤΑ τον σέρνει στα δικαστήρια, αφού προηγήθηκε η τραγελαφική του σύλληψη από την Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος πέρσι το καλοκαίρι, που ΕΞΕΘΕΣΕ ΔΙΕΘΝΩΣ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ (η δίκη έχει προγραμματιστεί για τις 21 Ιουνίου). Όλα αυτά μόνο και μόνο επειδή ο Αντώνης Τσιπρόπουλος ΕΙΧΕ ΣΤΟΝ ΕΠΩΝΥΜΟ ΙΣΤΟΧΩΡΟ ΤΟΥ (site) ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ προς τα άρθρα του FUNEL. Σκέψου δηλαδή οι ΕΛ+Λαδέμπορας να κάτσει να “εξηγηθεί’ με φιλικό, δυνατό κι ελ+ληνικό τρόπο και με κανέναν από εμάς που τον κράζουμε αλύπητα…

Βγάλτε συμπεράσματα για την αξιοπιστία, για τη σοβαρότητα, και για το ΉΘΟΣ του ΕΛ+Λαδέμπορα τηλεβιβλιοπώλη…
.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΒΙΝΤΕΟ ΑΧΡΕΙΟΥ

Ο γνωστός ΕΛ+Λαδέμπορας, σεσημασμένος μπουρδολόγος, συνωμοσιολόγος, ουφολόγος και αυτοδημιούργητος Προφήτης της Συμφοράς, εξέδωσε έκτακτο ανακοινωθέν προς την Μπλογκόσφαιρα:

AXTOYΝΓΚ – ΑΧΤΟΥΝΓΚ

ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΥΠΑΤΟΥ ΑΡΜΟΣΤΗ ΤΟΥ ΕΚΤΟΥ ΕΛ+ΛΗΝΙΚΟΥ ΡΑΪΧ
(γνωστού και ως “ΕΚΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΙΑ”)

ΧΕΡΡ ΕΛ+ΛΥΚΟΠΟΥΛΟΥ

(ΠΡΟΦΗΤΑ-ΕΛΛΑΔΕΜΠΟΡΑ-ΤΗΛΕΒΙΒΛΙΟΠΩΛΗ)

ΠΡΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΑΜΝΟΕΡΙΦΙΑ

Η 6η Ελ+ληνική Κοσμοκρατορία του Άλφα του Κενταύρου
και ο πληρεξούσιός της επί της Γης
Ύπατος Αρμοστής
ΚαντΕλ+λανάφτης-Προφήτης-Ελ+λαδέμπορας-ΤΕλ+ε-βιβλιοπώλης

ΧΕΡΡ ΕΛ+ΛΥΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠ’ ΟΨΙΝ

Τον αγώνα μας δια την Ελευθερίαν των αμνοεριφίων του Ράιχ

ΔΙΟΡΙΖΟΜΕΝ ΕΑΥΤΟΝ

Ως πληρεξούσιον Λύκο
(Πρόφητα-Ελ+λαδέμπορα-ΤΕλ+ε-βιβλιοπώλη)
ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΒΟΥΛΕΥΤΗ

να φυλάει τα πρόβατα.

Δια τον ΔυνατόΝ + Ελ+ΛηνικόΝ αυτόν σκοπόν

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΖΟΜΕΝ

ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ στα πρόβατα και στα ερίφια να βελάζουν,
αλλά ΜΟΝΟ μια φορά το μήνα.

ΟΙ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ θα στέλνονται για διακοπές
με Ελληνική Δύναμη και Χριστιανική Αγάπη
στο πάρκο αναψυχής ΛΙΑΚΟΝΤΑΝΑΜΟ
στo ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ.

21 ΙΟΥΝΙΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ BLOGME.GR, Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΤΣΙΠΡΟΠΟΥΛΟ

Ο Αντώνης κατηγορείται ως γνωστόν σαν να έχει γράψει ο ίδιος τα κείμενα που θεωρήθηκαν προσβλητικά. Αυτό όμως είναι ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝ. Η ουσία είναι αλλού: η ουσία βρίσκεται στα κείμενα που “θεωρήθηκαν προσβλητικά” και στο γιατί θεωρήθηκαν προσβλητικά. Η ΟΥΣΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ ΝΑ ΛΥΝΤΣΑΡΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΑ ΤΗΝ ΣΑΤΙΡΙΚΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ FUNEL, ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΠΟΥ ΕΚΘΕΤΕΙ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΟΗΤΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΤΗΣ ΜΠΟΥΡΔΑΣ, ΜΕΘΟΔΙΚΑ, ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ, ΜΕ ΑΤΡΑΝΤΑΧΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΧΙΟΥΜΟΡ.

Θ’ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΛΥΚΟ ΝΑ ΤΟΝ ΦΙΜΩΣΕΙ;;;;;;

Κάθε άλλη λογική είναι στρουθοκαμηλισμός που θα τον βρούμε μπροστά μας. Ο Τσιπρόπουλος δεν έχει ανάγκη από εμάς για να αθωωθεί, αφού η δίωξή του είναι έτσι κι αλλιώς τραγελαφική . Ο Funel είναι που έχει μεγάλη ανάγκη από την υποστήριξή μας, ειδικά τώρα που ο Προφήτης έχει εξαπολύσει λυτούς και δεμένους να τον κυνηγάνε…

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ FUNEL ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΕΛ+ΛΑΔΕΜΠΟΡΑ,
ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟ TEMPLATE TOY BLOG ΣΑΣ AYTO TO KEIMENO+ΕΙΚΟΝΙΔΙΟ+ΛΙΝΚ:


ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ FUNEL!

ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ,
ΑΝΤΙΓΡΑΨΤΕ κ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΚΩΔΙΚΑ:

<a href=”http://funel.blogspot.com/” target=”_blank” title=”ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ FUNEL!”>
<img border=”2″ width=”60″ src=”http://img69.imageshack.us/img69/1408/2qwn1xguk8.gif” height=”60″/>
<br/>
<b>ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ FUNEL!</b>
<br/>
</a>
.

ΑΝ ΔΕΙΣ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΣΟΥ ΤΗΝ ΠΑΜΕΛΑ ΑΝΤΕΡΣΟΝ…

Πάμελα Άντερσον, πριν

… ξυπνάς μετά πάρα μα πάρα πολύ καλοδιάθετος, σάς διαβεβαιώνω.

Έπαιζε λέει σ’ ένα θεατρικό έργο, κάτι σαν Σαίξπηρ, κι ήτα ντυμένη στα κατάλευκα, σαν οπτασία… Κι εγώ ήμουν λέει ήδη η αμοιβαία συμπάθειά της, και την περίμενα πίσω από τις κουίντες για να την συγχαρώ και για να την αποπλανήσω… Δεν μπορώ να σάς πω πολλές λεπτομέρειες για το τί έγινε μετά, αλλά πρέπει να ξέρετε ότι α) είναι πάρα πολύ γλυκιά, β) το στήθος της δεν είναι καθόλου τεράστιο, ψεύτικες είναι όλες οι φωτογραφίες που κυκλοφορούν και γ) είναι πολύ θερμή γυναίκα….

Παρακαλούνται οι αυταπάγγελτοι ονειροκρίτες να είναι σεμνοί! Και μη βγάλετε βιαστικά συμπεράσματα, η Πάμελα ΔΕΝ είναι το πρότυπό μου, αυτό λέει το εγώ μου – αν όμως το υποσυνείδητο λέει άλλα;;;;

Πάμελα Άντερσον, μετά (τις απαίσιες προθέσεις στήθους)

.