Αρκετοί από τους ανθρώπους που θαυμάζω είναι Εβραίοι, Εβραίοι και άπιστοι. Για να μιλήσω μόνο για τους ζώντες, ο Νόαμ Τσόμσκυ, ο Γούντυ Άλλεν, o Μπομπ Ντύλαν, και πολλοί άλλοι, στην πρωτοπορία της ανθρώπινης διανόησης και της τέχνης, είναι Εβραίοι στην καταγωγή. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Από τη στιγμή που κάνεις τη ρήξη με το Υπερφυσικό, στο πνεύμα σου ανοίγονται τεράστιοι ορίζοντες. Και η ρήξη αυτή είναι πολύ πιο εύκολη για τους Εβραίους στο θρήσκευμα.
Δε νομίζω να υπάρχει πιο αντιπαθητική (σύγχρονη) θρησκεία από τον Ιουδαϊσμό: Ένας περιούσιος λαός του Θεού (και όλοι οι άλλοι για το Recycle Bin), αιώνια αναμονή για κάποιον ασυνεπή Μεσσία, χιλιάδες ιερά βιβλία γεμάτα με απαγορεύσεις, αρλούμπες, φόνους, αιμομιξίες, η θέση της γυναίκας στα Τάρταρα, εκατομμύρια ανόητες εντολές, κανόνες και τυπικά, κι ούτε κουβέντα για μετά θάνατον ζωή.
Αυτόν τον αποκρουστικό σκελετό ήρθε ο Χριστός και τον έντυσε μ’ ένα πολύ πιο ελκυστικό και συμπαθητικό περιτύλιγμα, χωρίς όμως να τον απαρνηθεί (“ούκ ήλθον καταλύσαι, αλλά πληρώσαι – δεν ήρθα για να γκρεμίσω, αλλά για να συμπληρώσω“, είπε, και το εννοούσε).
Ο Χριστός κήρυξε ουσιαστικά την Ουτοπία, μιλώντας για τη μη-βία και για την Αγάπη. Ήταν μια αληθινά επαναστατική διδαχή, που την ανέπτυξε και την ολοκλήρωσε ο Παύλος, παντρεύοντας τον νεογέννητο Χριστιανισμό με τον Νέο-πλατωνισμό. Ο Χριστός έταξε έναν άλλο κόσμο, έναν ιδανικό κόσμο, που δεν θ’ αργούσε να ρθεί, έταξε αιώνια ζωή σε ενάρετους και – μετανοημένους – αμαρτωλούς, εξίσωσε τη γυναίκα με τον άντρα, αγκάλιασε τους μη έχοντες και τους δούλους. Ο Παύλος πήγε ακόμα παραπέρα, μετατρέποντας τον νεογέννητο Χριστιανισμό από ιουδαϊκή αίρεση σε οικουμενική διδαχή, που απευθυνόταν σε Πάντα τα Έθνη.
Ακόμα και ο Μωαμεθανισμός (που αποτελεί σαφέστατα πνευματική οπισθοδρόμηση, σε σχέση με τον Χριστιανισμό) είναι πολύ πιο ανθρώπινος (στην ΘΕΩΡΙΑ του) από τον Ιουδαϊσμό. Αν ποτέ πέσει στα χέρια σας το Κοράνι θα εκπλαγείτε, τα στερεότυπα που έχουμε από το Δημοτικό για τους μουσουλμάνους με την χατζάρα που σφάζουν τους απίστους δεν έχουν καμμιά θεωρητική κάλυψη από το ιερό βιβλίο του Ισλάμ.
Φημολογείται ότι οι ‘άθεοι’ μασόνοι δημιουργήθηκαν και ελέγχονται από Εβραίους πρωτεργάτες. Κάποιοι βλέπουν σ’ αυτό μια εβραϊκή συνωμοσία με στόχο τον Χριστιανισμό. Εγώ όχι, σε καμμιά περίπτωση. Νομίζω ότι η αληθινή αιτία είναι αυτή που ανέφερα: η Ιουδαϊκή θρησκεία είναι εγγενώς αντιπαθητική, και κατά συνέπεια ένα ελεύθερο πνεύμα μπορεί να την αποτινάξει πολύ πιο εύκολα απ’ ότι ένας χριστιανός, που είναι μπερδεμένος άσχημα μέσα στις ελκυστικές (αλλά τελικά παραπλανητικές) διδαχές περί Θεϊκής Αγάπης και Αιώνιας Ζωής.
Αυτό δεν είναι κάτι νέο στην ανθρώπινη ιστορία: Μια από τις βασικές αιτίες που η λογική σκέψη και ο ορθολογισμός γεννήθηκαν στην Αρχαία Ελλάδα, ήταν η θρησκεία του (λεγόμενου) Δωδεκαθέου, παραμυθένια και υψηλής αισθητικής, αλλά ασυνάρτητη και απωθητική για έναν έξυπνο άνθρωπο… Υπήρχαν βέβαια στα υψηλά επίπεδα μύησης των Μυστηρίων κάποιες βαθιά κρυμμένες αλήθειες, για παράδειγμα κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο Κρόνος κα η Ρέα συμβολίζουν τον Χρόνο και την Ενέργεια (Ροή). Αυτές οι αλήθειες όμως προορίζονταν για λίγους, για τους πολλούς ίσχυε η ευσέβεια με το ζόρι και η θανατική καταδίκη αν θεωρούσε η Πόλη ότι πρόσβαλες τα Θεία ( παράδειγμα, η τιμωρία του Σωκράτη).
Κάπως έτσι όμως δε γεννήθηκε, στην Αρχαία Ελλάδα, η Ελεύθερη Σκέψη;
…Κι ήταν ένας Έλληνας ο πρώτος θνητός που τόλμησε να υψώσει το βλέμμα για να αντιταχθεί στον τρόμο, εκείνος, που δεν τον φόβιζε ούτε η φήμη των Θεών, ούτε το χτύπημα του κεραυνού, ούτε η απειλή της θύελλας από τον ζοφερό ουρανό, αλλά αντίθετα, με άγριο ενθουσιασμό θέρμαιναν την ατρόμητη καρδιά του…
Ο Έλληνας αυτός ήταν ο Επίκουρος. Κι αυτός που γράφει τα παραπάνω είναι ο Ρωμαίος Λουκρήτιος, στο περίφημο ποιήμα του De Rerum Natura.
Ένα απόσπασμα από το De Rerum Natura μεταφρασμένο από εμένα μπορείτε να βρείτε εδώ (ή κάντε κλικ στο κείμενο).
Μαύρος Γάτος
30-1-2007
.
