Archive for December, 2006

h1

«ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΜΗ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕΤΕ»: ΣΑΝΤΑΜ ΧΟΥΣΕΪΝ, ΚΑΡΛΑ ΤΑΚΕΡ, ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

December 31, 2006

Τί κοινό έχουν ο Σαντάμ Χουσεΐν και η Κάρλα Φάιυ Τάκερ;

Το διάταγμα της εκτέλεσής τους φέρει την υπογραφή του ίδιου ανθρώπου: του Τζώρτζ Μπους, του Πολέμαρχου που περνιέται για χριστιανός.

Ο Τζώρτζ Γουίλιαμ Μπους, του Τζώρτζ και της Μπάρμπαρα, είναι υποτίθεται πιστός χριστιανός (μεθοδιστής). Ο ίδιος έχει πολλάκις δηλώσει «αναγεννημένος χριστιανός» (born again christian), και σημαντικό μέρος της εκλογικής του επιτυχίας το οφείλει στην υποστήριξη των ευαγγελικών Αμερικανών. Το όνομα του Θεού το επικαλείται συνέχεια στα διαγγέλματά του προς τον αμερικανικό λαό και προς τον υπόλοιπο κόσμο.

Ο Τζώρτζ Μπους, αν και χριστιανός, μάλλον δεν έχει διαβάσει ποτέ το Ευαγγέλιο. Δεν έχει ακούσει το «αν συγχωρείτε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, θα συγχωρήσει κι εσάς ο ουράνιος πατέρας», ούτε το «ό,τι θα θέλατε να σας κάνουν οι άλλοι να το κάνετε και εσείς σ’αυτούς». Σαν Κυβερνήτης του Τέξας, υπέγραψε τις περισσότερες θανατικές καταδίκες από οποιονδήποτε άλλο Κυβερνήτη στην ιστορία των ΗΠΑ. Και δεν έδωσε ποτέ χάρη. Στην περίπτωση της Karla Faye Tucker, έφτασε μάλιστα να ειρωνευτεί με σκαιότητα την αίτησή της για χάρη, κατά την διάρκεια μιάς συνέντευξης στον δημοσιογράφο Tucker Carlson για το Talk Magazine (Σεπτέμβριος 1999, σ. 106):

(μιλάει ο Τζώρτζ Μπους): «Είδα την συνέντευξη που πήρε [ο Λάρρυ Κίνγκ του CNN] από την Tucker. Της έκανε αληθινά δύσκολες ερωτήσεις, όπως «Τί θα είχατε να πείτε στον Κυβερνήτη Μπους;»

(δημοσιογράφος): «Και τί απάντησε εκείνη;»

«Παρακαλώ», κλαψούρισε ο Μπους, με τα χείλη σουφρωμένα σε κοροϊδευτική απόγνωση, «μη με σκοτώσετε»

(δημοσιογράφος, διηγείται:) Πρέπει να έδειχνα εμφανώς σοκαρισμένος (το να γελοιοποιείς την έκκληση για χάρη ενός κρατούμενου που στο μεταξύ έχει εκτελεστεί, είναι και άτοπο και σκληρό), γιατί αμέσως σταμάτησε να χαζογελάει.(1)

Σαν Κυβερνήτης του Τέξας, ο Τζώρτζ Μπους υπέγραψε 152 θανατικές καταδίκες, μεταξύ των οποίων ήταν η καταδίκη της Tucker και η καταδίκη του διανοητικά καθυστερημένου 33χρονου Terry Washington, που αποδεδειγμένα είχε διανοητική ηλικία εφτά χρονών.

Σαν Κυβερνήτης του Ιράκ, μετά την εισβολή, υπέγραψε την θανατική καταδίκη περίπου 600.000 πολιτών του Ιράκ, κάμποσων χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών, και τελικά χτες υπέγραψε και την οριστική καταδίκη σε χριστιανικό θάνατο με απαγχονισμό του Σαντάμ Χουσεΐν, του ανθρώπου που οδήγησε το Ιράκ σε δύο φονικότατους και καταστρεπτικότατους πολέμους (πόλεμος Ιράν-Ιράκ, πρώτος πόλεμος του Κόλπου), στην διεθνή απομόνωση, στην ξένη κατοχή, και στα πρόθυρα του εμφύλιου πολέμου.

ΥΓ: 70% των Αμερικανών φέρονται να υποστηρίζουν την θανατική ποινή, έναντι 42% το 1966 (3).

(1) http://www.nybooks.com/articles/17670

(2) http://en.wikipedia.org/wiki/Karla_Faye_Tucker

(3) http://deathpenaltyinfo.msu.edu/c/about/history/history-8.htm

h1

ΒΑΓΔΑΤΗ, ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, ΜΟΓΚΑΝΤΙΣΟΥ: ΤΟ ΦΡΙΧΤΟ ΤΣΑΚΑΛΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ

December 29, 2006

.

William Blake, Leviathan
( O Κύριος δείχνει στον Προφήτη Ιώβ τη Δημιουργία Του,
που κυριαρχείται από τα τέρατα Βεεμώθ, στη στεριά, και Λεβιάθαν, στη θάλασσα)


…Όσοι ακονίζουν το δόντι του Σκύλου, σημαίνοντας Θάνατο…
Τ.Σ. Έλιοτ, Μαρίνα


«Νά ‘χα φωνή σαν κεραυνό, και χέρια σαν μέγγενη, να στρίψω το λαρύγγι του Πολέμου! Όταν οι αισθήσεις σείονται, και η ψυχή οδηγείται στην τρέλλα, ποιός αντέχει; Όταν οι ψυχές των καταπιεσμένων αγωνίζονται, μέσα στον ταραγμένο αγέρα που λυσσομανά, ποιός αντέχει; Όταν ο κυκλώνας της οργής κατεβαίνει από τον Θεϊκό θρόνο, όταν η αποδοκιμασία Του φέρνει τα έθνη το ένα απέναντι στο άλλο, ποιός αντέχει; Όταν το Κακό χτυπά τα πλατιά φτερά του πάνω από τα πεδία της μάχης, πανηγυρίζοντας τον θρίαμβο της πλημμύρας του Θανάτου, όταν οι ψυχές συντρίβονται μέσα στο αιώνιο πυρ, όταν τα πλάσματα της Κόλασης πανηγυρίζουν τη σφαγή, ποιός μπορεί ν’αντέξει; Και ποιος τα προκαλεί όλα αυτά; Και ποιος μπορεί ν’ απαντήσει, Θεέ, που κάθεσαι εκεί, στον ψηλό Σου θρόνο; Οι Βασιλιάδες και οι Ευγενείς της γης τα προκαλούν, άκουσέ το, Ουρανέ, οι Ιερείς Σου, οι εκπρόσωποί Σου τα προκαλούν!»

William Blake, «Prologue for a dramatic Piece of Edward the Fourth»
Μετάφραση Μαύρος Γάτος
Μελοποιημένο από την Loreena Mc Kennit

κλικ για download, play για ακρόαση:

William Blake (1757-1827)
.
h1

ΕΓΩ, ΕΣΥ, ΕΔΩ, ΕΚΕΙ

December 28, 2006

Τί να πώ; Πώς να πώ;
Σε ποιόν να πώ;

Για σένα ήμουν -εσύ
γ
ια μένα ήσουν -εγώ

και είσαι, εκεί
και είμαι, εδώ

28-12-2006
.

h1

ΧΑΡΙΣΤΕ *ΑΛΗΘΙΝΑ* ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΔΩΡΑ *ΚΑΙ* ΓΙ’ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!

December 27, 2006


Δε βαρεθήκατε πιά την καταναλωτική μανία των γιορτών; Την φρενίτιδα με την οποία όλοι ξεχύνονται στα μαγαζιά για να πάρουν υποχρεωτικά και με το ζόρι “κάτι” (δηλαδή ένα αντικείμενο…) για τον καθένα;
Μην φοβάστε και μην αγχώνεστε. Ο Μαύρος Γάτος είναι εδώ, για να σας προτείνει τα πιό όμορφα δώρα που υπάρχουν, για τους αγαπημένους σας. Δώρα που -επιπλέον- είναι τζάμπα, όπως όλα όσα αξίζουν στη ζωή…
(βασισμένο στο βιβλίο του ψυχολόγου Γουαίην Ντύερ “Ανακαλύψτε τις γιορτές”, εκδόσεις Γλάρος, με σημαντικές τροποποιήσεις)

ΤΥΠΩΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΤΕ ΤΟ ΟΠΟΥ ΑΓΑΠΑΤΕ!

Τα πιό πολύτιμα δώρα

που μπορείτε να προσφέρετε στους αγαπημένους σας
(και όχι μόνο)
για τις γιορτές (και όχι μόνο)

Άνευ όρων αποδοχή, γιατί όλα τα ανθρώπινα πλάσματα είναι πολύτιμα, όποια κι αν είναι τα ελαττώματα τους, οι παραλείψεις τους και τα λάθη τους. Ακόμα πιό πολύτιμοι είναι για τον καθένα μας οι αγαπημένοι μας. Να τους δείχνετε λοιπόν συχνά πόσο πολύτιμοι είναι για εσάς.

Το πολύτιμο δώρο της αυτοπεποίθησης. Δείξτε με το παράδειγμά σας ότι η επιδοκιμασία των άλλων δεν είναι πάντα δυνατόν να εξασφαλιστεί, ούτε και είναι αυτό αναγκαίο. Και πως όταν κανείς αντιμετωπίζει την αδιαφορία, ή ακόμα και την αποδοκιμασία, δεν είναι απαραίτητο ούτε να αναστατώνεται, ούτε να αδρανοποιείται.

H απαλλαγή από τον φόβο του λάθους. Χαρίστε τους τις έμπρακτες αποδείξεις ότι δεν φοβάστε να κάνετε λάθη, δείξτε τους ότι τα λάθη δεν είναι απλά επιτρεπτά, αλλά καμμιά φορά είναι και απαραίτητα, σαν ένα απαραίτητο βήμα για την απόκτηση νέων ικανοτήτων και για την προσωπική αυτοβελτίωση του καθενός.

Η απόλαυση της κάθε στιγμής. Βοηθήστε τους να χαίρονται την κάθε στιγμή και να αγαπούν τον εαυτό τους όπως είναι, όπως κάνουν τα παιδιά. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν για το μέλλον, και πάντα βιάζονται να περάσουν σε κάποιο επόμενο στάδιο, χάνοντας έτσι το παρόν. Δεχτείτε τους αγαπημένους σας σαν πλάσματα ολοκληρωμένα και πλήρη τώρα, χαρίστε τους το Δώρο του Παρόντος.

Η απαλλαγή από το άγχος. Το άγχος σε κανονική “δόση” είναι εποικοδομητικό, καμμιά φορά μπορεί να και σωτήριο. Το υπερβολικό και δυσανάλογο άγχος, όπως και το μάταιο άγχος, είναι καταστρεπτικά. Μην ανησυχείτε και να μην αγχώνεστε για ασήμαντα πράγματα ή για πράγματα που όσο και αν εσείς ανησυχήσετε δεν είναι δυνατόν να αλλάξουν, και δώστε έτσι το παράδειγμα στους αγαπημένους σας, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της ζωής χωρίς να δηλητηριάζονται από το άγχος.

Η ελευθερία της έκφρασης χωρίς περιορισμούς από ετικέτες και ρόλους. Δείξτε τους με την αποδοχή και με την υποστήριξή σας ότι είναι ανθρώπινο κανείς να κλαίει, αλλά και να δείχνει γενναιότητα, να είναι σοβαρός και πολυάσχολος, αλλά και να εκφράζεται και να διασκεδάζει χωρίς ντροπές, να δείχνει την αγάπη του χωρίς περιορισμούς, χωρίς πρωτόκολλα!

Η απαλλαγή από τον φόβο του Άγνωστου. Ενθαρρύνετέ τους να μην φοβούνται να ανοίξουν τα φτερά τους. Ενθαρρύνετέ τους να είναι τολμηροί, να μην διστάζουν να εξερευνήσουν την περιπέτεια. Δώστε τους το περιθώριο να αναπτύξουν την πρωτοβουλία τους, να περιπλανηθούν σε άγνωστες περιοχές, χωρίς ν’ ακολουθούν πάντα τις οδηγίες κάποιου άλλου, οπότε θα είναι ίσως περισσότερο ασφαλείς, αλλά δεν θα είναι ευτυχισμένοι.

Η απαλλαγή από την ενοχή. Μάθετέ τους να είναι υπεύθυνα άτομα και να δέχονται την ευθύνη για όλες τις πράξεις τους, και για τις συνέπειες των πράξεών τους, αλλά να μην αδρανοποιούνται από τις ενοχές. Προσπαθήστε να μην τους δημιουργείτε εσείς ενοχές (όπως κάνουν πολλές φορές ασυναίσθητα οι άνθρωποι), όταν σας απογοητεύουν, όταν δεν δρούν όπως εσείς θα θέλατε, ή όταν αρνούνται να σας κάνουν το χατήρι. Δείξτε τους παράλληλα ότι το να ευχαριστείς τον εαυτό σου, χωρίς όμως να πληγώνεις τους άλλους κατά το δυνατό (και το λογικό…), το να προσφέρεις στους άλλους ό,τι και όσο μπορείς, χωρίς όμως να καπελώνεις τον εαυτό σου, είναι ο μόνος δρόμος για μιά ευτυχισμένη ζωή.

Ο έλεγχος της θλίψης. Μάθετε τους αγαπημένους σας, ότι η θλίψη είναι μια υγιής και αναγκαία αντίδραση σε μιαν απώλεια, αλλά δεν πρέπει να παρατείνεται δυσανάλογα, δεν πρέπει να αφήνεται να δηλητηριάζει και να αναστέλλει την ζωή.

Η απόλυτη ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας. Δώστε το παράδειγμα του ανθρώπου που δεν έχει ανάγκη να υποκρίνεται ότι είναι κάποιος άλλος, και υπογραμμίστε τη σημασία της αμοιβαίας αλήθειας, σαν την μόνη στέρεη βάση για μια υγιή διαπροσωπική σχέση.

Η χαρά της ζωής. Γίνετε γι’αυτούς το πρότυπο του ζωντανού ανθρώπου, του ανθρώπου που απολαμβάνει τα πάντα στην ζωή, κάθε στιγμή. Που αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για να ζήσει νέες περιπέτειες, να γελάσει, να διασκεδάσει, να δημιουργήσει, εμπιστευόμενος τα εσωτερικά του σήματα. Διδάξτε τους με το παράδειγμά σας, ότι μόνο αν κανείς στηρίζεται στον εαυτό του, και δεν ψάχνει την ευτυχία έξω από αυτόν, και ειδικά σε άψυχα πράγματα (στα υλικά αγαθά), τότε μόνο μπορεί να ζει ευτυχισμένος.


Υesterday is History

Tomorrow is Mystery
Today is a GIFT
That’s why it is called PRESENT!

Χρόνια Πολλά και Καλά σε όλους!
Μαύρος Γάτος
Σ;-)

ΥΓ: Πρώτη δημοσίευση αυτού του post: 30 Δεκεμβρίου 2005
.

h1

ΓΕΝΕΘΛΙΑ!!! Ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ 600+1 ΠΟΣΤ ΜΕΤΑ…

December 26, 2006

Ακριβώς πριν από έναν χρόνο, ξημερώματα της δεύτερης μέρας των Χριστουγέννων, εντελώς τυχαία (ψάχνοντας μια φωτογραφία στον Γούγλη), γεννήθηκε αυτό το Ημεροδίχτυ.

Από την ώρα και την ημέρα που γεννήθηκε, η ζωή μου άλλαξε! Άλλαξε σημαντικά, και από πολλές πλευρές… Κυρίως θετικές, αλλά και αρνητικές…

Μεγάλος λοιπόν ο πειρασμός να βάλω ένα επετειακό τέλος, σαν ιδανικός αυτόχειρας, “σαν έτοιμος από καιρό, σαν Λαμπρούκος“, που λέει και ο Αλεξανδρινός, και να γευτώ ξανά την ελευθερία της απεξάρτησης από το πληκτρολόγιο, το δοκίμασα άλλωστε και παλιότερα και αξίζει τον κόπο, από κάποιες πλευρές.

Από κάποιες άλλες όμως; Δεν φεύγω με τίποτα!

Για όλους εσάς που γνώρισα μέσα από αυτό

Για όλους εσάς που αγάπησα μέσα από αυτό

Για όλα αυτά που ζήσαμε μαζί, για τις συζητήσεις μας, για τις παρέες μας, για τους καυγάδες μας, για όλα αυτά που μοιραστήκαμε, τις μαύρες μας, τις χαρές μας, τις απογοητεύσεις μας, τις ελπίδες μας, τις (αμπελο)φιλοσοφίες μας, τα ποιήματα, τις μεταφράσεις, τις μουσικές μας,

Χαίρομαι πάρα πολύ που είμαι εδώ μαζί σας! Χρόνια μας πολλά και δημιουργικά!

Σ;))))))))))))))

.
.

h1

ΠΑΓΩΝΙΑ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

December 25, 2006

.

Στο λυκόφως των Χριστουγέννων

λίγο πριν πέσει το σκοτάδι
λίγο πριν ανάψουν τα φώτα
λίγο πριν ξαναρχίσει η γιορτή

παγωνιά, στη Γιορτινούπολη

Μαύρος Γάτος – 25.12.2006
.
h1

ΑΣΤΡΙΝΑ (ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ)! ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΓΑΤΟΥ

December 24, 2006

.

Άρτε που εστά στην ώρια μασσαρία
βλοώ την πόρτα με το λιμπιντάρι
βλοώ τη μάνα μ’όλο το παιντία
κι α πόι το τσούρη πού’ναι ο τζενεράλη

Ήρταμο να σάς φέρμε την Αστρίνα
Κορλιάνα που τη μάτε σε τολό
Ε να μάς δώκει πρέστο μα το πρίμα
ήρταμο να σάς φέρμε την Αστρίνα

Α πόι βω βλοώ και το μερτσάλι
την κάτσα, την σκουντέντα, το ροδούλι
και τη σβαρτή, βαρτή μερτσήν αγάλη

Ήρταμα να σάς κάμαμαν αλλεγρία!

τσούρης: ο κύρης
λιμπιντάρι: λαμπαδάρι, το κερί
η κάτσα: η γάτα (και ο γάτος)!!!!
(καλά, μποορεί να είναι και η casa, το σπίτι Σ;)))
αλλεγρία: η χαρά!

Βυζαντινά κάλαντα (Κοτυώρων Πόντου)
(τα δεύτερα πιό όμορφα που έχω ακούσει ποτέ)
κλικ για κατέβασμα του mp3, ή πατήστε play:

Άναρχος Θεός καταβέβηκεν
και εν τη Παρθένω κατώκησεν.
έρου έρουρεμ, έρου έρουρεμ, Χαίρε Δέσποινα!

Δεύτε εν σπηλαίω θεάσασθαι
κείμενον εν φάτνη τον Κύριον
έρου έρουρεμ, έρου έρουρεμ, Χαίρε Άχραντε!

Ω Παρθενομήτωρ και Δέσποινα,
σώσον τους προς σε καταφεύγοντας
έρου έρουρεμ, έρου έρουρεμ, Χαίρε Δέσποινα!

Από το δίσκο “Κάλαντα Δωδεκαημέρου”
του Αρχείου Ελληνικής Μουσικής του Υπουργείου Πολιτισμού

.

h1

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΜΑΛΑΚΑ (ΗΧΟΣ ΠΛΑΓΙΟΣ Α’)

December 22, 2006

Δος μοι τούτον τον ξένον
τον εκ βρέφους ως ξένον ξενωθέντα εν κόσμω
Δος μοι τούτον τον ξένον
ον ομόφυλοι μισούντες θανατούσιν ως ξένον



Τα Χριστούγεννα, μέσα σε έναν σταύλο, ανάμεσα στις κοπριές και στα άχυρα, θα ξαναγεννηθεί Εκείνος, εκείνος ο Ξένος.

Τα Χριστούγεννα, είθισται ο κάθε Φτωχομαλάκας να εορτάζει την πρωθύστερη Σταύρωση εκείνου του Ξένου.

Σχεδόν κανείς δεν θα είναι κοντά Του καθώς θα γεννιέται, σχεδόν κανείς δεν θα νιώσει το όποιο μήνυμα της γέννησής Του, μόνο κάτι πρόβατα, και μερικοί τσομπάνηδες. Όμως, πριν καλά καλά προλάβει να γεννηθεί, με την ενθουσιώδη συμμετοχή του φιλοθεάμονος κοινού, θα γίνει η πανηγυρική και πολλαπλή Του Σταύρωση: τόσες Σταυρώσεις, όσοι και οι Φτωχομαλάκες.

Τα Χριστούγεννα ο κάθε Φτωχομαλάκας θα πάρει την ολοκαίνουργια αμαξάρα του με τις χιλιάδες άτοκες δόσεις και θα τρέξει να μποτιλιαριστεί στους συφοριασμένους δρόμους, για να αγοράσει επικές προμήθειες φαγητού και λαμπακιών που στριγγλίζουν τα κάλαντα, αλλά κυρίως, για να εξασφαλίσει άχρηστα δώρα για όλους: Για το μπαμπά, για τη μαμά, για τον πεθερό, για την πεθερά, για τα παιδιά, για την γυναίκα, για την γκόμενα, για το σκύλο, για τη γάτα, για το καναρίνι. Αισθάνεται βαθιά το Χρέος να ξοδέψει στην τελετουργία αυτή τουλάχιστον το Δώρο Χριστουγέννων, συν καναδυό εορτοδάνεια για τσόντα.

Τα Χριστούγεννα ο Φτωχομαλάκας θα θυμηθεί την ύπαρξη ατόμων που έχει ξεχάσει τουλάχιστον από τα προηγούμενα Χριστούγεννα, και για τα οποία στο βάθος δε δίνει δεκάρα, και θα τους στείλει καρτούλες, email, μηνύματα στο κινητό. Οι περισσότεροι θα έχουν ξεχάσει την ύπαρξή του από τα προηγούμενα Χριστούγεννα, μερικοί και από πάντα.

Το βράδυ των Χριστουγέννων ο Φτωχομαλάκας πρέπει να κάνει, λέει, ρεβεγιόν. Πολλοί Φτωχομαλάκες συνωστίζονται σε πούλμαν και αεροδρόμια για να πάνε εκεί που δεν πηγαίνοιυν όλον τον υπόλοιπο χρόνο, δηλαδή αλλού, να κάνουν εκεί τα ψώνια των δώρων τους και το ρεβεγιόν τους. Ο Φτωχομαλάκας που για κάποιον λόγο δεν θα ταξιδέψει πατείς με πατώ σε, θα φορέσει την καλύτερη στολή Φτωχομαλάκα που διαθέτει και θα στριμωχτεί, μαζί με εκατομμύρια άλλους Φτωχομαλάκες, σε σκυλάδικα, ακριβά ξενοδοχεία, πατσατζίδικα, κλάμπ, ανάλογα με την Φτώχεια του και με την μαλακία του.

Τα Χριστούγεννα, δηλαδή ΠΡΙΝ τα Χριστούγεννα, ο Φτωχομαλάκας θα νιώθει μια διαρκή ψεύδο-ευφορία, θα φορά μόνιμα στο πρόσωπό του μια ιλλουστρασιόν ψιμυθιώδη ευτυχία, γιατί έτσι τού έχουν πει, ότι τα Χριστούγεννα οι Φτωχομαλάκες είναι ευτυχισμένοι. Μόλις όμως περάσουν οι γιορτές, θα νιώσει ακόμα μεγαλύτερη την πρωτινή του δυστυχία, και ούτε που θα ξέρει γιατί. Τα παιδιά του Φτωχομαλάκα θα χρειαστούν μερικές εβδομάδες για να σπάσουν και να πετάξουν τα κινέζικα Φτωχομαλακοπαιχνίδια (που τα απαίτησαν επειδή τα είδαν στην Φτωχομαλακοτηλεόραση), αλλά ο Φτωχομαλάκας θα απωλέσει την ψευδοευτυχία του το πολύ μερικές ώρες μετά, μόλις τελειώσουν οι Τελετές του Φτωχομαλάκα που λέγαμε.


Ο Φτωχομαλάκας δεν θα καταλάβει ποτέ, ότι είναι δυστυχισμένος, επειδή Σταύρωσε Εκείνον τον Ξένο, την Γέννηση του οποίου υποτίθεται πως γιόρταζε. Και επειδή στο βάθος ξέρει πως Ανάσταση δεν υπάρχει.


Μη χάνεις χρόνο! Τί κάθεσαι;

Τρέχα να ψωνίσεις τα τελευταία δώρα!

Τρέχα να κλείσεις τραπέζι, όσο πιό κοντά στην πίστα της Σταύρωσης!

Άρον, άρον, σταύρωσον Αυτόν!

Μαύρος Γάτος (Φτωχομαλάκας, εν μέρει, όπως όλοι…)


Δος μοι τούτον τον ξένον
ίνα κρύψω εν τάφω
ος ως ξένος ουκ έχει την κεφαλήν πού κλίνη
.

h1

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΒΕΡΕΝΙΚΗΣ

December 21, 2006

.

Την έλεγαν, νομίζω, Βερενίκη
Έλυσε τη μακριά της Κόμη

Και γέμισε
τον ουρανό μου ομορφιά

Κι είπα, Φερενίκη,
γίνε δική μου παντοτινά
άστρο μου, ζωή, κι αναπνοή

έλα, να νικήσουμε μαζί
Χρόνο, Θάνατο, Ζωή!

Γέλασε όμορφα, σαν μέρα φωτεινή
μού’πε πως σε κανέναν δεν ανήκει

και πως δεν έφερε ποτέ καμμία νίκη

Μού χάρισε μετά λίγη ομορφιά,
νά ναι για πάντα
λέει ολόδική μου
και κρύφτηκε πίσω από ένα σύννεφο.

Μαύρος Γάτος, 21 Δεκεμβρίου 2006

Ο Γαλαξίας NGC 4725, στον αστερισμό “Κόμη της Βερενίκης”
*κλικ* πάνω στην εικόνα για εικόνα υψηλής ανάλυσης
.
h1

Η ΔΟΥΛΕΊΑ, ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ, Ή ΌΧΙ; ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ…

December 21, 2006

.

Απόσπασμα από τη “Σονάτα του Kreutzer”, του Λέοντος Τολστόι

Αφιερωμένο στους νεοφιλελεύθερους φίλους μου [Μ.Γ.]

…”Τί είναι η δουλεία; Τίποτα άλλο, από το να καρπώνονται λίγοι την καταναγκαστική εργασία των πολλών. Για να εκλείψει η δουλεία, πρέπει να μη θέλουν οι άνθρωποι να καρπώνονται την καταναγκαστική δουλειά των άλλων και να το θεωρούν αυτό λάθος και ντροπή. Τί γίνεται όμως γύρω μας; Αντίθετα, οι κυβερνώντες παίρνουν και αλλάζουν τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της δουλείας, τα κανονίζουν έτσι ώστε να μη γίνονται πιά αγοραπωλησίες σκλάβων, απαγορεύεται δήθεν η δουλεία, καταργούνται όλες οι σχετικές διαδικασίες και τα χαρτιά, και φαντάζονται, μέχρι που καταντούν να το πιστεύουν και οι ίδιοι, ότι δεν υπάρχει πιά δουλεία… Και δεν βλέπουν, και δεν θέλουν να δουν, πως η δουλεία καλά κρατεί, γιατί οι άνθρωποι βρίσκουν ακόμα σωστό και καλό και δίκαιο να καρπώνονται τους κόπους των άλλων. Και μια και θεωρείται αυτό καλό κι αποδεκτό και δίκαιο, πάντα θα βρίσκονται εκείνοι, οι πιό ισχυροί ή πιό πονηροί ανάμεσα στους ανθρώπους, που θα επωφελούνται…
Λέων Τολστόι, “η Σονάτα του Kreutzer”
Αδέλφια μου σκλάβοι, το όλο πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που τα υλικά αγαθά παύουν να υπηρετούν τον άνθρωπο και ο άνθρωπος, χάριν της υπερκατανάλωσης, άρχιζει να υπηρετεί τα υλικά αγαθά, και γίνεται σκλάβος τους. Ο Δυτικός άνθρωπος δηλαδή είναι σκλάβος της υπερκατανάλωσης. Γιατί ο άλλος… ο τριτοκοσμικός άνθρωπος… εκείνος, είναι σκλάβος δικός μας!!! Πώς αλλιώς νομίζετε ότι μπορούμε να αγοράζουμε δύο ευρώ το ξύλινο καραβάκι που θέλει δύο ώρες για να φτιαχτεί;;;;;; Μπορούμε, επειδή κάποιος στην Κίνα ή στην Ινδία εργάζεται σαν σκλάβος για να το φτιάξει. Σαν ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ σκλάβος…

Όσο για το αν είναι ξεπερασμένος ο Κόμης Τολστόι, είναι τόσο ξεπερασμένος όσο και ο Επίκουρος:

Ο πλούτος που είναι απαραίτητος για να ζει κανείς καλά, και πεπερασμένος είναι, και εύκολα αποκτάται.

Ο πλούτος της ματαιοδοξίας τείνει προς το άπειρο….

Λέων Νικολάγιεβιτς, κόμης Τολστόι, 1828-1910

.