-Πού τα βρήκες, κοχυλάκι, τόσα χρώματα;
-Τα έκλεψα, τα έκλεψα από τη Θάλασσα…
-Θάλασσα, τόσα χρώματα, για πες μου, πού τα βρήκες;
-Τα χρώματά μου, τα χρώματά μου μού τα χάρισε ο Ουρανός…
-Τα χρώματα σου, τόσα χρώματα, πού άραγε τα βρήκες, Ουρανέ;
-Ποτέ, ποτέ μου δε σ’αρνήθηκα
Ήλιε μου, Οδηγέ μου, και Θεέ…
Μαύρος Γάτος
Αρχαία Πύδνα Πιερίας
31 Απριλίου 2006
…δεν είναι ο Κερέμ, που έγινε αηδόνι
ούτε κι η Εμινέ, που μέρα νύχτα λιώνει
είναι η φωνή σου, κλέβει του ανέμου, τους αναστεναγμούς
και λέει τραγούδια, απελπισμένα
αχ, νά’τανε για μένα
που ξέρω από καημούς…
ένα πανέμορφο τραγούδι
από τον δίσκο “Αλκυονίδα μέρα”
με την υπέροχη ερμηνεία της Βούλας Σαββίδη
… Κάποτε, ήμασταν τόσο κοντά, ώστε τίποτα δεν έμοιαζε να εμποδίζει τη φιλία και την αγάπη μας. Δε μας χώριζε παρά μόνο ένα μικρό γεφυράκι. Την ώρα που ετοιμαζόσουν να το περάσεις, σε ρώτησα: “θέλεις να περάσεις το γεφυράκι και να έρθεις σε μένα”; Αμέσως σταμάτησες. Σε ξαναρώτησα, δεν απάντησες.
Από τότε, βουνά, και χείμαρροι, και όλα όσα απομακρύνουν, και αποξενώνουν, ορθώθηκαν ανάμεσά μας. Ακόμα και να θέλαμε να συναντηθούμε, δεν μπορούμε. Όταν όμως θυμάσαι εκείνο το μικρό γεφυράκι, χάνεις τα λόγια σου, ξεσπάς σε λυγμούς, και απορείς…
Φρίντριχ Νίτσε, από το βιβλίο “Ευτυχισμένη Γνώση”
Ο Anthony Quinn και η Giulietta Masina
Θέλω να συζητήσω μαζί σας κάτι σχετικό. Όχι, όχι το θέμα του βίντεο από το πάρτυ. Το θέμα της Πάνια και του Μικρούτσικου.
Κανείς δεν πάει στην εκπομπή της Πάνια με το ζόρι. Κι όμως πηγαίνουν. Και ρεζιλεύονται. Τουλάχιστον με τα δικά μου κριτήρια. Και αυτή, εκμεταλλεύεται την νοητική τους υστέρηση, την μικρόνοιά τους, την ελαφρότητά τους, τον πόνο τους, την κουτοπόνηρη απληστία τους, την δυστυχία τους, και τους κοροϊδεύει ασύστολα. ΚΑΙ ΒΓΑΖΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΛΙΚΑ ΛΕΦΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ.
Δικαιούται ο κάθε Μικρούτσικος και η κάθε Πάνια να ξεφτιλίζουν και να ξεπουλούν ανθρώπους, ακόμα κι αν οι ξεφτιλιζόμενοι ΘΕΛΟΥΝ να ξεφτιλιστούν και να ξεπουληθούν;
Προσοχή, νομίζω πως η απάντηση δεν είναι καθόλου αυτονόητη. Εύκολα κανείς θα πει «όχι, δεν δικαιούται». Γιατί έτσι είναι προφανώς το δίκαιο. Γιατί αν πήγαιναν και της ζητούσαν να τους σφάξει, θα δικαιούνταν να το κάνει; Άρα γιατί να δικαιούται να τους ξεφτιλίζει;
Δεν θα ήθελα να εστιάσουμε στους σχετικούς Νόμους και στην κα΄λη ή κακή εφαρμογή τους. Θα ήθελα να συζητήσουμε για την ουσία.
Με δεδομένο ότι οι παριστάμενοι στα Παρατράγουδα, και οι καλεσμένοι του Μικρούτσικου, όπως και οι έγκλειστοι/ες στα κλουβιά των realities και στα τηλεοπτικά παράθυρα των μεσημερινάδικων και τα λοιπά, προφανώς το απολαμβάνουν, το όλο σκηνικό. Και δεν παίρνουν χαμπάρι από την ειρωνία και την αισχρότητα της Αννίτας, και δεν δείχνουν να καταλαβαίνουν ότι ο Ανδρέας σκυλεύει την ψυχή τους.
ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΑΓΟΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΡΕΖΙΛΕΥΟΝΤΑΙ; Με ποιο κριτήριο «ρεζιλεύονται» δηλαδή; Με το δικό μου, ΟΚ. Και με το δικό σου, ΟΚ. Αλλά οι ίδιοι προφανώς έχουν άλλα κριτήρια. Και είναι ενήλικες άνθρωποι, και όχι παιδιά, για να τους «προστατέψουμε» εγώ κι εσύ, ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΚΡΙΤΗΡΙΑ.
Για να το πω Μικρούτσικα, «παρόλο που μάς ακούν και μάς βλέπουν εκατομμύρια τηλεθεατές (LOL), θα ήθελα να μού πεις κάτι τελείως εμπιστευτικά» (Ανδρέας Μικρούτσικος προς Κακομοίρη σε εκπομπή του Αντέννα):
Ποια είναι η άποψή σου; Πες μου σε παρακαλώ.
Μαύρος Γάτος
Καλό τριήμερο, καλή Πρωτομαγιά!
Jan Saudek, Slavic girl and her father
Πήρα ένα μικρούτσικο αυγό από την μητέρα μου
κι ένα θρασύ σκουληκάκι από τον πατέρα μου
πρόσθεσα κάμποσα κιλά νερό και χώμα
Στους Αιώνες των Αιώνων πριν Υπάρξω, δεν Υπήρχα
Στους Αιώνες των Αιώνων αφού Υπάρξω, δεν θα Υπάρχω
Μόνη μου σιγουριά, ότι είμαι εφήμερος
Όσο, λοιπόν, Υπάρχω
Θα έχω το θάρρος της Γνώμης και των Αποφάσεών μου
Όσο Υπάρχω
Θα σέβομαι, και θα απαιτώ να με σέβονται
Όσο Υπάρχω
Θα είμαι φίλος
με τις ιδιαιτερότητες, και τις αδυναμίες, του Κορμιού και της Ψυχής μου
Όσο Υπάρχω
Θα ζώ όπως ορίζω εγώ.
Έρωτα, πώς να σ’αντικρύσω;
πώς να σ’ αφουγκραστώ, που η φωνή σου
η φωνή σου, η αγαπημένη
είναι τόσο ξένη
El Greco, Η Αγία ΤριάδαΚι εσύ,
δίκαιη, ευγενική,
Παιδί του Ιράκ (αύριο, του Ιράν;)
Την Ύβρι, μού’χες πει, ακολουθεί η Νέμεσις
«Μια φορά κι έναν καιρό, ήτανε η Ύβρις.
Ύστερα, ήρθε η Νέμεσις.
Ανάστασις.
Και ζήσανε αυτοί καλά,
κι εμείς καλύτερα».
Δίκαιη, ευγενική,
καθαρή μου ψυχή
μην περιμένεις άλλο την Ανάσταση
Ο Ισμαήλ Αμπάς, 12 χρονών,
Ξέχασε την Ανάσταση, κάνε την Επανάσταση
ξέχνα τα παραμύθια, και ζήσε την Αλήθεια
επιτέλους
Πολέμησε το βολικό Ψέμα, βολεύει μόνο την Δυστυχία
Πολέμησε τη Σύμβαση, είναι συμβατή μόνο με την Συμφορά
Πολέμησε τη Θλίψη, συνθλίβει, ματαιώνει, την Ελπίδα
Δίκαιη, ευγενική,
καθαρή μου ψυχή
μην περιμένεις άλλο την Ανάσταση
Μην τους αφήσεις, ποτέ πιά,
να Σε ξανασταυρώσουν
Ιρακινό παιδί καμμένο από Λευκό Φώσφορο το 2003<!–
- Τα φυτά έξω εκεί, ποιός τα ποτίζει;
- Ο Θεός.
- Μού’χες πει ότι δεν υπάρχει Θεός. Μόνο Βροχή.
- Η Βροχή, η Βροχή, είναι ο Θεός.
Μ.Σάββατο 2006
Στο περιβολάκι μπρος στην εκκλησιά
θύμιζες πουλάκι σ’άγρια φυλλωσιά
δυόσμο κι αγιοκέρι κράταγες στο χέρι
κι έλεγες, “Ραββί, σώσε μας και πάλι”
Κι ήτανε Μεγάλη Παρασκευή
Νύχτες κι άλλες Νύχτες, γύριζε η χρονιά
τού Πολέμου οι δείχτες σήμαναν Εννιά
κι είδαμε να βγαίνει, μ’όψη κολασμένη
μέσα από κλουβί, το φριχτό Τσακάλι
κι ήτανε Μεγάλη Παρασκευή
Τα παιδιά φευγάτα, άδεια τα χωριά
πάλευαν τα Νιάτα για την Λευτεριά
κι όταν ήρθες λίγο
να σε δω πριν φύγω
έκλαιγες βουβή, με σκυφτό κεφάλι
κι ήτανε Μεγάλη Παρασκευή
Το ποίημα αυτό έχει μελοποιηθεί από τον Σταύρο Ξαρχάκο και το τραγουδάει συγκλονιστικά η Βίκυ Μοσχολιού, στον ανεπανάληπτο δίσκο “Νυν και Αεί”. Αύριο θα προσπαθήσω να το ανεβάσω για να σας το στείλω.
Αν δεν μπορέσω, καλό Πάσχα σας εύχομαι. Με Αγάπη.
Μίλτος
