Archive for March, 2006

h1

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ *ΤΩΡΑ*! ΜΗΝ ΠΑΤΑΣ ΤΗ ΦΛΟΥΔΑ…

March 31, 2006

Η ΦΛΟΥΔΑ

Παλιότερα, όχι πολύ παλιά, τότε που όλα ήταν ακόμα όπως στην Αρχή, ό,τι φαινόταν, συνήθως ήταν.

Ένα πέτρινο σπίτι ήταν πέτρινο, ένα ξύλινο κρεβάτι ήταν ξύλινο, ένα μεταξωτό ρούχο ήταν μεταξωτό, ένα μανταρίνι ήταν μανταρίνι, ο τρελλός του χωριού ήταν ο τρελλός του χωριού, και μια γριά ήταν γριά. Και όλα ήταν ακριβά.

Σήμερα, όλα είναι φλούδα. Κάτω από την πέτρα είναι μπετόν. Κάτω από τον καπλαμά είναι πεπιεσμένο χαρτί. Κάτω από το μετάξι είναι πλαστικές ίνες. Κάτω από τη φλούδα του μανταρινιού είναι η απουσία κάθε γεύσης και αρώματος. Πίσω από τον τρελλό του χωριού κρύβεται ένας σόουμαν, και η γριά κρύβεται πίσω από πεντέξι πλαστικές. Και όλα είναι φτηνά.

Για την φλούδα αυτή αγωνιζόμαστε όλοι καθημερινά. Για να καταναλώνουμε πολύχρωμες και πολυτελείς συσκευασίες, μίας χρήσεως, που κρύβουν πλαστικοποιημένα κι ανθυγιεινά μπιφτέκια. Για ν’ανανεώνουμε τους υπολογιστές μας, και τα πανάκριβα κινητά μας τηλέφωνα, που σκοτώνουν την επικοινωνία. Για να αδειάζουμε φανταχτερές βιτρίνες που διαλαλούν ρούχα που θ’αντέξουν μερικούς μήνες. . Για το τελευταίο CD της ντίβας με την ημερομηνία λήξης, που σε λίγο θα ξεχαστεί, χάριν του νέου hit, χάριν της νέας ντίβας. Για το ολοκαίνουργιο αστραφτερό αυτοκίνητο που θα ζήσει μερικά χρόνια, μέχρι να βγει το πιο καινούργιο, το πιο αστραφτερό. Για το πανάκριβο σπίτι με το γκαζόν, την πισίνα, τον σεκιουριτά, στο οποίο όμως δεν ζει κανείς.

Γι’αυτό όλοι «τρέχουμε». Γι αυτό «αγωνιζόμαστε». Τόσους Αγωνιστές δεν είχε ο τόπος ούτε στην Επανάσταση του 1821. Όποιον και να ρωτήσεις, «τρέχω», «στον Αγώνα», θα σού πει. Αγώνας, μέρα νύχτα. Αγώνας.

Για ένα πουκάμισο αδειανό.

Για μία φλούδα.

Πάτα την, κι εσύ, μερμηγκάκι. Δεν μπορείς να γλυτώσεις από την γοητεία της. Έτσι θέλουν ΕΚΕΙΝΟΙ.

Που σχεδιάζουν την ζωή σου.

Που αποφασίζουν για την μέρα και την νύχτα σου.

Που καθοδηγούν την αναπνοή σου.

Θα τους κάνεις την χάρη;

h1

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ – Η ΜΑΥΡΗ ΓΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΠΑΚΙΑ

March 31, 2006

Δείτε τι έπαθε αυτή ο κακομοίρα συνάδελφός μου Μαυρόγατα:

Η φωτογραφία είναι αληθινή, το γεγονός συνέβη στις 2 Μαρτίου φέτος, στο Bristol. Η κακομοίρα η (θηλυκιά) γάτα τελικά σώθηκε, μετά από προσπάθειες ωρών, πολλών ανθρώπων…

περισσότερες πληροφορίες εδώ

Και τώρα, παρακαλώ ξαναδείτε ΤΟ ΙΔΙΟ γεγονός,
από μια… χμμμμ…

λίγο διαφορετική σκοπιά….


…το εμπεδώσατε;;;;…


…για δείτε τώρα και τη συνέχεια…

…πώς είπατε;;;;;;;…….
…ναι, τελικά, ίσως όλα να είναι σχετικά…

h1

ΠΟΥΡΚΟΥΑΔΕΣ ("Ω, ΜΠΑΡΜΠΑΡΆ , ΤΙ ΜΑΛΑΚΙΑ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ")

March 31, 2006

Πουρκουάδες

“Pourquoi?” λένε πως ρώτησαν οι άνανδροι οι Γάλλοι
- πολύ το κοροιδέψαν οι παππούδες μας αυτό –
πριν φύγουν για τον πόλεμο, πριν πάνε στο χαμό

Και πήγαν, και πολέμησαν, κι άλλοι χαθήκαν, κι άλλοι,
γύρισαν πίσω, κι είπανε, ξανά, “pourquoi? pourquoi?”

15-1-2003

Μαύρος Γάτος

Ω Μπαρμπαρά
Τι μαλακία ο πόλεμος

Τι να’χεις απογίνει τώρα
τώρα που βρέχει σίδερο
φωτιά ατσάλι αίμα
κι αυτός που σ’έσφιγγε στην αγκαλιά του
ερωτευμένος
πέθανε, αγνοείται, ακόμα ζει;

Απόσπασμα από το «Μπαρμπαρά» του Ζακ Πρεβέρ, 1945
Μετάφραση Μαύρος Γάτος

h1

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΙΤΣΙΡΙΚΟ, ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ "ΛΥΣΣΑΞΑ" ΜΑΖΙ ΤΟΥ

March 30, 2006

“… Νομίζω πως πρόσφατα ένας blogger έχασε μια καλή ευκαιρία να εκδοθεί επί …χρήμασι γιατί σε μια έξαρση μικροψυχίας έγραψε χυδαιότητες για άλλους bloggers. Φυσικά κανένας εκδοτικός οίκος δεν θέλει να συνεργαστεί με κάποιον που καταφεύγει σε μικροπρέπειες….”

Πιτσιρίκος, 29/3/2006
Δεν είμαι επαγγελματίας συγγραφέας, ούτε νυν ούτε εν τω γεννάσθαι. Που σημαίνει ότι ζω από την δουλειά μου, που δεν έχει καμμιά σχέση, ούτε με την δημοσιογραφία ούτε με την συγγραφή γενικά. Τουτεστίν, αν και η ματαιοδοξία μου, που κάθε άνθρωπος έχει, δεν το θεωρεί καθόλου περιφρονητέο σαν γεγονός, δεν καίγομαι καθόλου μα καθόλου να “εκδοθώ”. Και να εκδιδόμουν όμως, το ξέρω πολύ καλά πως θα ήμουν αμελητέα ποσότητα εμπορικά (δείτε το πρόσφατό μου “Αυτοψία”, όσοι έκαναν το λάθος και το διάβασαν, δεν με ξαναδιάβασαν)…

Ούτε δικηγόρος είμαι, αλλά μια που με ρώτησαν γιατί “λύσσαξα” με τον Πιτσιρίκο, πρέπει να απαντήσω με επιχειρήματα.

Λύσσαξα, γιατί δεν ανέχομαι τον φασισμό.

Προσέξτε, “ένας blogger” - αφήνουμε την αμφιβολία να αιωρείται – who, me?

“έχασε μια καλή ευκαιρία να εκδοθεί” - εδώ πρέπει να διαβάσετε “προσέξτε πόσο σημαντικός είμαι, είμαι μέσα στα πράγματα και σας μιλάω από πρώτο χέρι”

“σε μια έξαρση μικροψυχίας έγραψε χυδαιότητες για άλλους bloggers” – ρεσιτάλ υποκρισίας. Αυτός που δεν έχει πάψει να στολίζει με χυδαιότητες το σύμπαν, εν’ονόματι του χιούμορ, όλα τα δημόσια πρόσωπα, τα θεία, αλλά και μειονότητες, “ισχυρές” όπως οι ομοφυλόφιλοι, αλλά και ανίσχυρες, όπως οι ηλικιωμένοι και οι ξένοι, αυτός που θεωρεί την ασέβεια (όπως την εννοεί αυτός) το μεγαλύτερό του προσόν, σηκώνει το δάχτυλο, δείχνει το στόχο, και και κατακρίνει “την χυδαιότητα”… Εννοώντας προφανώς το να τολμήσει κανείς να “επιτεθεί” σε Αυτόν ( ή στην άλλη ψωνισμένη, την Λιλή).

Ρε φίλε, πόσοι σού ευχήθηκαν για το βιβλίο σου;; Μόνος σου το πρόσεξες… ΕΞΙ.

Δεν αναρωτιέσαι, γιατί;;;; ΌΛΟΙ οι υπόλοιποι, είμαστε μικρόψυχοι;;;

Για πήγαινε δες πόσοι ευχηθήκαμε στην Κουρούνα, για παράδειγμα;;;;; Μήπως περίπου… 88;;;; (και πάλι λίγοι είναι…)


Στην πραγματικότητα όμως, άλλοι είναι οι στόχοι του, και είναι φανερότατοι. Πρώτον, είναι μια κίνηση με σκοπό τον εκφοβισμό. Σημαίνει, “εγώ μπορώ να είμαι όσο χυδαίος θέλω, αλλά έχω και τις άκρες, και μην με ξαναενοχλήσετε, γιατί δεν θα δείτε εκδότη ούτε ζωγραφιστό, κρετίνοι αναγνώστες μου και συν-bloggers”.

Και το κερασάκι:

“Φυσικά κανένας εκδοτικός οίκος δεν θέλει να συνεργαστεί με κάποιον που καταφεύγει σε μικροπρέπειες….”

Αν αυτό δεν είναι απειλή και ξεδιάντροπη προσπάθεια να βουλώσει στόματα, πείτε μου εσείς τι είναι.

Αυτά διάβασα βιαστικά χτες το βράδυ (τι μού ήρθε να πατήσω εκείνο το link, μετά από τόσο καιρό…), και έγραψα την παρακάτω ερωτική επιστολή, με τίτλο ΕΙΜΑΙ ΑΝΕΚΔΟΤΟ!!!

Κ Πιτσιρίκον…ενταύθα.

Αναρωτιέμαι αν σού πέρασε καν από το μυαλό (που έχεις), ότι για να έχουμε στραφεί τόσο πολλοί άνθρωποι εναντίον σου, ίσως η μόνη αιτία να μην είναι η μικροψυχία μας.
Η άποψή μου, θεώρησέ την όσο μικρόψυχη θέλεις (αφού στη δική σου γλώσσα μικρόψυχος είναι οποίος δεν σε λιβανίζει και δεν ανέχεται τον φασισμό σου),
είναι ότι θα μείνεις στην ιστορία, σαν ο πρωτοπόρος έλληνας μπλόγκερ, που αφού ανέβηκε στην κορυφή, και κέρδισε τα έντυπα, καβάλησε το καλάμι, και έχασε όλους τους υπόλοιπους, αλλά και τον εαυτό του.

Θά σού απαντούσα στο δικό σου blοg, αλλά πρώτον από τότε που αντιλήφθηκα τι είδους λογοκρισία πέφτει στα σχόλιά σου αποφάσισα να μην σε ξανασχολιάσω. Δεύτερον είμαι εκτός γραφείου και γράφω από κινητό.

Δεν μας παίζουνε λέει οι εκδόται επειδή.. την έχουμε μικρή…
Την ψυχή βρε κουτά, όχι την άλλην…
Είμαστε λέει μικρόψω.. Σόρρυ μικρόψυχοι, δι αυτό η κκ Εκδότε δεν μας παίζνι. Έτσι που πάμε θα καταντήσουμε ανέκδοτα…

Σ;)))))))))))

(αφαίρεσα σημεία όπου απευθυνόμουν σε άλλον φίλο blogger, που μάλλον ενοχλήθηκε που τον ανέφερα)

Σας μίλησα πριν για ΣΤΟΧΟΥΣ του ,σας χρωστάω λοιπόν ακόμα έναν: Ξέρω φυσικά ότι είναι προς όφελος του Πιτσιρίκου να ασχολούμαι μαζί του, όσο αμελητέα ποσότητα και να είμαι, όσο και να τού τα σέρνω. Γιατί όσο πιό πολύ ασχολούμαστε όλοι μαζί του, είτε για καλό είτε για κακό, τόσο το καλύτερο γι’αυτόν και το βιβλίο του. ΞΕΡΩ ΕΠΙΣΗΣ ΟΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ ΗΤΑΝ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΨΕΙ ΦΩΤΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝΩΣΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ BLOG ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ.

Το ότι τα ξέρω όλα αυτά, και όμως ασχολούμαι μαζί του, είναι νομίζω η υπέρτατη απόδειξη της ανιδιοτέλειας και της ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΙΑΣ μου.

Μαύρος Γάτος Αληθινός

h1

ΕΊΜΑΙ ΑΝΈΚΔΟΤΟ…

March 29, 2006

ΚΚ Πιτσιρίκον…ενταύθα.

Αναρωτιέμαι αν σού πέρασε καν από το μυαλό (που έχεις), ότι για να έχουμε στραφεί τόσο πολλοί άνθρωποι εναντίον σου, ίσως η μόνη αιτία να μην είναι η μικροψυχία μας.
Η άποψή μου, θεώρησέ την όσο μικρόψυχη θέλεις (αφού στη δική σου γλώσσα μικρόψυχος είναι οποίος δεν σε λιβανίζει και δεν ανέχεται τον φασισμό σου),
είναι ότι θα μείνεις στην ιστορία, σαν ο πρωτοπόρος έλληνας μπλόγκερ, που αφού ανέβηκε στην κορυφή, και κέρδισε τα έντυπα, καβάλησε το καλάμι, και έχασε όλους τους υπόλοιπους, αλλά και τον εαυτό του.

Θά σού απαντούσα στο δικό σου blοg, αλλά πρώτον από τότε που αντιλήφθηκα τι είδους λογοκρισία πέφτει στα σχόλιά σου αποφάσισα να μην σε ξανασχολιάσω. Δεύτερον είμαι εκτός γραφείου και γράφω από κινητό.

Λαμπρούκομ’ βάψ’τα μαύρα… Δεν μας παίζουνε λέει οι εκδόται επειδή.. την έχουμε μικρή…
Την ψυχή βρε κουτό, όχι την άλλην…
Είμαστε λέει μικρόψω.. Σόρρυ μικρόψυχοι, δι αυτό οι κκ Εκδότε δεν μας παίζνι. Στό’χα πει εγώ ότι έτσι που πάμε θα γίνουμε ανέκδοτα…
Άντε βρε μην κλαις, άμα με το καλό βγεις νομάρχης θα εκδοθούμε αρχοντικά και Νομαρχιακά.
Σ;)))))))))))

h1

ΑΥΤΟΨΙΑ

March 29, 2006

ΑΥΤΟΨΙΑ.

Η διαδικασία είναι ρουτίνα. Πάντα η ίδια.

Γδύνεται τελείως το πτώμα. Επισκόπηση.

“Άρρεν, αγνώστων στοιχείων, 30-40 ετών, καυκάσιος. Ώρα θανάτου, άγνωστη. Απουσία εκδορών, εκχυμώσεων, φανερών τραυμάτων”. Για τα κρυφά, πού να ξέρουν.

Γίνεται μια στεφανιαία τομή στο κεφάλι, μέσα στα μαλλιά. Με το ηλεκτρικό δράπανο χαράζεται γύρω γύρω το κρανίο, και ανοίγει σαν καπάκι. Βγαίνει ο εγκέφαλος. Ζυγίζεται. Δεν του λείπουν τα 21 γραμμάρια, εδώ είναι. Κόβεται φέτες. “Απουσία ενδείξεων τραυματισμού ή ενδοκρανιακής αιμορραγίας. Εξάγωνο του Willis κατά φύση”.

Χαράζεται κάθετα ο λαιμός, το στήθος, η κοιλιά, με μια μονοκόμματη μαχαιριά. “Λάρυγγας και τραχεία ελεύθερα ξένων σωμάτων. Απουσία οιδήματος”. Από την τραχεία ανέπνεε και αναστέναζε. Με τον λάρυγγα, όπως και με τα μάτια, μιλούσε, αλλά τα μάτια, δεν θα εξεταστούν ιδιαίτερα, δεν ενδιαφέρουν τώρα αυτά. Τώρα τέμνεται το στέρνο, με το κλαδευτήρι, κι ανοίγεται ο θώρακας. “Απουσία ενδοθωρακικής αιμορραγίας”.

Ξερριζώνεται η καρδιά. Ζυγίζεται. “Μέγεθος και βάρος κατά φύση”. Και νόμιζε πως είχε μεγάλη καρδιά. Κόβεται φέτες. “Απουσία ενδείξεων χρόνιας ή οξείας ισχαιμίας μυοκαρδίου, ή άλλης μυοκαρδιοπάθειας. Στεφανιαίες αρτηρίες χωρίς αξιόλογες αλλοιώσεις. Πνεύμονες και μεγάλα αγγεία κατά φύση”. Βέβαια, δεν κάπνιζε, ζούσε υγειινά, αλλά πού να τα ξέρουν αυτοί αυτά.

“Απουσία ενδοκοιλιακής συλλογής”. Τομή στο στομάχι. “Στόμαχος κενός”. Βγαίνει, ζυγίζεται, τεμαχίζεται το συκώτι. “Όψη και βάρος του ήπατος κατά φύση, απουσία φανερής βλάβης του ηπατικού παρεγχύματος”. Ούτε έπινε. “Λαμβάνεται δείγμα για τοξικολογική εξέταση”. Μήπως πήγε από κανένα δηλητήριο, από αυτά που ανιχνεύονται.

Αφαιρούνται και κόβονται στη μέση οι νεφροί. “Νεφροί χωρίς παθολογικές αλλοιώσεις”.

Τέλος της νεκροτομής.

“Αιτία θανάτου: άγνωστη”. Ξαναμπαίνουν όλα, όπως όπως, στην θέση τους. Ράβεται πρόχειρα το δέρμα, με την χοντρή τη σακοράφα, και τον σπάγγο. Ντύνεται το άψυχο κορμί. Έρχονται τα κοράκια να το πάρουν. Δεν υποψιάζονται, ούτε ποτέ θα μάθουν, ότι πέθανε από έρωτα.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2006

h1

CAME FROM PASSION, AND YOU GAVE IT A NAME

March 29, 2006

“Belladonna” (4,0MB)
UFO

Oh Belladonna, never knew the pain
Maybe Ι’m crazy, maybe it’ll drive me insane
The open letter just carelessly placed
And your moving silence,
The tea so delicately laced

Οut of reach, out of touch
How you’ve learned to hate so much

Came from passion, and you gave it a name
The fingers of poison like needles in the drivin’ rain
So smile discreetly as you watch with such grace
Now I must slip away, but can you forget my face

h1

ΕΦΗΒΟΣ

March 28, 2006

ΕΦΗΒΟΣ

Μέσα απ’των ματιών σου τις κόρες, λάμπει ανθισμένη η Αγνότητα
Χρώματα διασπούν το σκοτάδι, κι η Ύπαρξη, αλλάζει ποιότητα

Όταν απαιτείς την Αλήθεια, λόγια σού ψελλίζουν ηλίθια
«σκύψε, χαμηλά το κεφάλι, πρέπει να σού γίνει συνήθεια»


Μα ποτέ, κανείς,

ποτέ, κανείς, δεν βρήκε την Αλήθεια κοιτάζοντας χαμηλά

Αν υπάρχει
αν υπήρξε ποτέ κάποια Αλήθεια
κι εάν ποτέ κανείς την άγγιξε

ήταν ένα παιδί με αστραφτερά μάτια
που δεν φοβόταν τίποτα
γιατί δεν είχε τίποτα να χάσει
γιατί δεν ήθελε να έχει τίποτα να χάσει

εκτός από δυό μάτια

Δυό μάτια να κοιτάνε στα μάτια
δυό μάτια να ρουφάνε τον κόσμο
δυό μάτια να καίνε
δυό μάτια, να τολμούν να γελούν και να κλαίνε

Αν τα έχεις δει αυτά τα μάτια, τα θυμάσαι
αν τα έχεις δει αυτά τα μάτια, τα φοβάσαι
γιατί εσύ, έχεις πολλά να χάσεις, και λυπάσαι

Θά’θελες να μπορείς να αγαπάς, αλλά απέχεις
Και καταστρέφεις ό,τι δεν αντέχεις

Τα μάτια σου, διηθημένα – πόσον καιρό! – απ’το σκοτάδι
δεν βλέπουν τις πολύχρωμες αχτίδες, που σκορπίζουν στον κόσμο
αυτού του παιδιού οι πύρινες ίριδες

Περιχαρακωμένος στη φωλιά σου
χαντακωμένος στην άθλια βολεψιά σου
ευνουχισμένος ευνουχίζεις, δυστυχισμένος δυστυχίζεις


Μην το εξαπατήσεις, αυτό το παιδί

Μην το χρησιμοποιήσεις, αυτό το παιδί
Μην το εκπορνεύσεις, αυτό το παιδί, καταραμένε, μη

Λούφαξε, τώρα
έρχεται, από ώρα σε ώρα
το παιδί με τα πύρινα μάτια, το παιδί σου
να σού δείξει ξανά χρωματιστή τη ζωή σου
Μην τα βάλεις μαζί σου
(θυμήσου, ήταν κάποτε εσύ)

Γύρισε πίσω,
στη Ζωή.

Μαύρος Γάτος 1-1-1996
Αφιερωμένο στους υποψηφίους των Γενικών Εξετάσεων

h1

ΕΣ ΓΗΝ ΕΝΑΛΙΑΝ ΚΥΠΡΟΝ…

March 28, 2006
…ζουν ένας λαμπερός Ήλιος και μια μαγική Σελήνη…
Κάθε μέρα για τον Ήλιο είναι γιορτή,
αλλά για τον Ήλιο της Κύπρου, και για όλους εμάς τους φίλους του,
Σήμερα, είναι ακόμα πιό μεγάλη γιορτή!

Ο Ήλιος σήμερα γιορτάζει,
όπως κάθε Μέρα, αλλά Σήμερα ακόμα πιό πολύ,
την Πρώτη Μέρα της Ζωής του!

Ας είναι η Μέρα αυτή Ηλιόλουστη! Κάθε Μέρα, και Σήμερα, ακόμα πιό πολύ.

Ας είναι Απολλώνια, και Διονυσιακή, και γεμάτη Αγάπη!

Κι επειδή ιδιόκτητον Γαλαξιακόν Αστρόπλοιον δεν διαθέτομεν…
Να μια διχτυακή αφιέρωση, από τον Μαυρόγατο,
για τον Δύοντα Ανατέλλοντα,
και για τις αγαπημένες του Σελήνη και Νεφέλη:

h1

WHO, ME?

March 27, 2006

Ε, αφού μάς κάρφωσαν που μάς κάρφωσαν…Σ:)))))))))))
Αποκαλύπτομεν την θέσιν μας επί του χάρτου: