Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ

Ο κύριος στην φωτό δεν είναι (προφανώς) η Αγάπη
είναι ο Έρωτας
δείτε αν θέλετε και το αμέσως προηγούμενο ποστ
με τα σχόλιά του
δείτε και το τραγούδι του Τονίνο

Ο Ύμνος της Αγάπης
του Αποστόλου Παύλου

Μετάφραση: Μαύρος Γάτος
(κατά τα άλλα εντελώς άθεος)

Αφιερωμένο σε όλους τους αγαπημένους μου φίλους

1 Κι αν μιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, γίνομαι ένας τέντζερης που θορυβεί, ένα κύμβαλο που αλαλάζει 2 κι αν μπορώ να προβλέπω το μέλλον, κι αν λύσω όλα τα μυστήρια, και αν αποκτήσω όλην την γνώση, και τόση πίστη, ώστε να μετακινώ ακόμα και βουνά, αν δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτα 3 και αν απαρνηθώ όλα μου τα υπάρχοντα, και παραδώσω το σώμα μου να καεί, αλλά δεν έχω μέσα μου αγάπη, τίποτα δεν κερδίζω.

4 Η αγάπη είναι μεγαλόψυχη, ευγενική, η αγάπη δεν φανατίζεται, δεν επαίρεται, δεν είναι ακατάδεκτη 5 η αγάπη δεν ασχημονεί, δεν είναι συμφεροντολόγα, δεν χάνει τον έλεγχο, δεν σκέφτεται το κακό 6 δεν χαίρεται για την αδικία, πανηγυρίζει για την αλήθεια 7 όλα τα ανέχεται, όλα τα θεωρεί δυνατά, πάντα ελπίζει, τα πάντα υπομένει.

8 Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει, ακόμα κι αν όλες οι προφητείες διαψευστούν, ακόμα κι αν όλες οι γλώσσες σβήσουν, ακόμα και αν όλη η γνώση χαθεί.

9 Λίγα γνωρίζουμε και λίγα μπορούμε να προβλέψουμε 10 όταν όμως έρθει το όλον, τα μερικά θα ξεχαστούν. 11 όταν ήμουν παιδάκι, σαν παιδάκι μιλούσα, σαν παιδάκι σκεφτόμουν, παιδάκι με θεωρούσαν. όταν όμως έγινα άντρας, απέβαλα κάθε τι παιδικό.

12 Παρόμοια, μόλις που διακρίνουμε το αίνιγμα, μέσα από έναν καθρέφτη, αλλά, όταν έρθει η ώρα, θα το αντικρύσουμε πρόσωπο με πρόσωπο. τώρα, δεν γνωρίζω παρά ένα μέρος της αλήθειας, τότε, θα την γνωρίσω σε βάθος.

13 Τώρα όμως, δεν απομένει παρά η πίστη, η ελπίδα, και η αγάπη, αυτά τα τρία

και το πιο σημαντικό απ’ όλα, είναι η αγάπη.

από την Καινή Διαθήκη

Α΄ προς Κορινθίους επιστολή, κεφ.ΙΓ

…

Ο Θάνατος
είναι το Κρύο
είναι το Αντίο
είναι η Ερώτηση

Ο Έρωτας
είναι η Ερώτηση
διά Δύο
επί Δύο
συν Ένα-Δύο

Η Αγάπη

Η Αγάπη
είναι η Απάντηση

27/2/2006 ΜΣ

(Τ)ΡΟΜΠΑ(Σ)

Εκείνη(SMS): “Καλημέρα σήμερα κατά επτά παρά τέταρτο μπορείς να αφήσεις το ποδήλατό μου ξεκλείδωτο να το πάρω κ δίπλα τα ποιήματά μου κ θα αφήσω εκεί κλειδιά κ θα κάνω αναπάντητη μόλις φύγω να κατέβεις να τα πάρεις”

Εκείνη(SMS): “Να έρθω να τα πάρω δεν μού απάντησες; τα θέλω”

Εγώ(SMS): “Έλα όποτε θέλεις. Τα κλειδιά ρίξε τα στο γραμματοκιβώτιο.”

Εκείνη(SMS): “Θα αφήσω κ τα κοσμήματα μπαμπά σου κ δαχτυλίδι μαμάς σου επειδή συμβολίζουν κάτι δεν θέλω να τα έχω- αν θες τα αφήνω στην κυρία Χ.”

Εγώ(SMS): “Όπως νομίζεις. Άφησέ τα εκεί και μόλις μπορέσω θα κατέβω να τα πάρω, γιατί θα έχω “πελάτες”.

Εγώ:

“Ένα παραμυθάκι για χειμώνα και καλοκαίρι”

(το βιβλίο, το έβαλα σε μιά σακκούλα, μαζί με το CD με αυτά που ζήτησε)

Εκείνη(SMS): “Κατέβα να τα πάρεις έφυγα”

Εκείνη(SMS): “Εκτός από τα ψαράκια και τα πουλάκια χάρηκαν και τα φιδάκια κ αυτά ζούν μέσα σου κ γύρω σου! Αν και τρόμπας τα λάστιχα δεν τα φούσκωσες να μην το σέρνω μέχρι το σπίτι”.

Εγώ: (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

ΥΓ

Ναι, είναι αυτή για την οποία έγραψα ¨ΟΛΑ αυτά που ίσως διαβάσατε εδώ μέσα.

Μόνο που δεν ξέρω πιά ποιά είναι.

ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ

Χαμένος μέσα στο απόλυτο τίποτα
τυλιγμένος στην λευκή άρνηση της ομίχλης
γυμνός μέσα στην χιονοθύελλα

με μαστιγώνει ένα σύννεφο
από κομμάτια παγωμένης θάλασσας
ανοίγω το στόμα
κι αναπνέω θάλασσα

δεν είμαι παρά ένα εφήμερο ζώο
αλλά είμαι όρθιος μέσα σ’ένα σύννεφο
ένας γυμνός πίθηκος αλλά
αναπνέω παγωμένη θάλασσα

όρθιος
μέσα στην χιονοθύελλα
αναπνέω

ΑΝΤΑΠΌΚΡΙΣΗ..

… ΑΠΌ ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ
Πολλή ομίχλη, ορατότητα μηδέν, σκι μόνο για τρελλούς, η καλύτερή μου δηλαδή. Η Αδρεναλίνη στα ύψη, δεν έβλεπες ούτε την μύτη σου.

Σάς έχω κι ένα φρέσκο ανέκδοτο:
-Πώς λέγεται μια γυναίκα που τα έχει ταυτόχρονα με έναν αστυνομικό και με έναν ποδοσφαιριστή;
-Του κλώτσου και του μπάτσου.
Σ;D

ΚΟΙΤΑΞΕ ΜΕ, ΣΤΗ ΖΩΗ ΞΑΝΑΓΥΡΝΩ!

Lhasa De Sela, by Rita Carmo

El Pajaro, Το Πoυλί
Της Lhasa De Sela, από το album La Llorona
(κλικ στο κείμενο, 3,6Mb)

Δες με, στη ζωή ξαναγυρνώ

Αχ πουλάκι, που με ξύπνησες

μάθε με να ζω

Μέσα στην άβυσσο σ’ονειρεύτηκα

με την άβυσσο ερωτεύτηκα

αχ, πουλάκι, που με ξύπνησες

αχ, πουλάκι μου, γιατί

Δες με, στη ζωή ξαναγυρνώ

Αχ πουλάκι, με καταδίκασες,

σ’έρωτα δίχως τελειωμό

Μέσα στην άβυσσο σ’ονειρεύτηκα

με την άβυσσο ερωτεύτηκα

αχ, πουλάκι, που με ξύπνησες

αχ, πουλάκι μου, γιατί

Ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ ΣΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ

Δεν μού έφτανε το μασκαριλίκι μου του Μαύρου του Γάτου, ντύθηκα και καρναβάλι… Τι άλλο; Καπετάν Γάτ(ζ)ος!

Το κάψαμε χτες! Μήνες (μπορεί και χρόνια) είχα να γλεντήσω έτσι.

Περιττό να πω, όπως ξέρετε οι φίλοι και από τα χτεσινά μου πόστα, ότι η διάθεσή μου ήταν στο Ναδίρ. Η μικρή εκδρομή-μασκάρεμα-ξέδωμα του συλλόγου-παρέα τείνει να γίνει ετήσια παράδοση, και πάντα γλεντάμε απίθανα. Φέτος παραλίγο να ακυρώσω τη συμμετοχή μου.

Όλα όμως άλλαξαν, σταδιακά.

Πρώτα ήρθε η στολή. Έρωτας με την πρώτη ματιά. Μετά η συνεννόηση για την ακριβή ώρα αναχώρησης και η περιμάζωξη από μια φίλη εν μέσω νεροποντής. Μετά η ταβέρνα στη Ν., η κρασοκατάνυξη και τα συρτά. Μια παρέα εικοσιένα άτομα ακριβώς, σύμφωνα με την καταμέτρηση του λογαριασμού (μπορεί βέβαια κανένας να είχε κρυφτεί στην τουαλέτα για να μην πληρώσει Σ;). Μετά το μπαράκι και τα νταπαντούπατις ως τις…. τεσσεράμισι το πρωί! Μας πέτυχαν και κάτι παπαράτσι, πού στο καλό μας βρήκαν, και τράβηξαν και φωτό οι άθλιοι. Σας αναμεταδίδω την αφεντομουτσουνάρα μου, και την αφεντοχερουκλογαντζούκλα μου, σε παγκόσμια αποκλειστικότητα.

The names have been changed to protect the innocent…
“Κοίτα, στην ζωή ξαναγυρνώ…” (Τραγούδι της Lhasa De Sela που σας υπόσχομαι για αύριο). Καλό βράδυ!

ΠΟΝΤΙΑΚΌ 2

Αν αποθάνω, θάψον με, σ’έναν ψηλόν ραχόπον
ν’ακούγω θάλασσας αχόν, και καραβί’ λαλόπον
ν’ακούγω βουκόλ’ σούριγμα, και καβαλί’ νηχόπον
όντας φυσά ‘πο θάλασσαν, μυρίζει θαλλασiαν
όντας φυσά ‘πο παρχαρί, μυρiζει μανουσακέαν.

………………………………….

Όταν πεθάνω, θάψε με, σε μια ψηλή ραχούλα
ν’ακούω θάλασσας αχό, και ήχους καραβιών
ν’ακούω σφυρίγματα βοσκών, και καλπασμούς αλόγων
όταν φυσά απ’την θάλασσα, θάλασσα να μυρiζει
απ’τα λιβάδια όταν φυσά, ευωδιαστά λουλούδια.

(από τα πολύ ελάχιστα ποντιακά που ξέρω 2)

ΝΥΧΤΕΡΙΝΌ 3

Κοιμόσουν μες την αγκαλιά μου
άστρο, φιλί, παρηγοριά μου
χάιδευα τ’απαλά μαλλιά σου
ένιωθα την ανάσα σου

κι έλεγα, η ζωή, γλυκιά

τότε, που είχα τη Χαρά
στην αγκαλιά μου ν’ανασαίνει
τότε, που είδα τη Χαρά
στα όνειρά μου κεντημένη

τώρα, βροχή και συννεφιά

πονάει
η αγάπη
όταν πεθαίνει

πονάει η αγάπη
όταν πεθαίνει

Μαύρος Γάτος

ΈΝΑ ΠΟΝΤΙΑΚΌ…

... Ανέκδοτο:

Πάει ο ποππάς, πάει ο ποππάς
φιλεί την Παναΐαν
πάω κι εγώ, το παλικάρ,
φιλώ την ποππαδίαν

(από τα πολύ ελάχιστα ποντιακά που ξέρω)